Barcelona 6x1 Atlético de Madri - o que dizer? Fiasco do Atlético, que provavelmente vá se concentrar na Champions League. Mas um show de Messi, que marcou um gol e jogou demais. Eto'o marcou dois gols, Márquez abriu o placar, Henry fez o dele e até o Gudjohnsen(!!!!!) marcou o seu. Ah, o Atlético fez um gol com o Maxi Rodrígues. O Barcelona tem 13 pontos e está em 4° lugar e o Atlético tem 9 e é o 7°;

Osasuna 0x1 Racing Santander - Valera marcou, no último minuto, o gol da vitória do Racing, que fez uma boa campanha na temporada passada mas perdeu vários jogadores para a atual temporada. O Osasuna possui 4 pontos e é o 16° e o Racing vai aos 5 pontos em 14ª lugar;

Recreativo 0x4 Málaga - Eliseu, duas vezes, Baha e Duda marcaram os gols na goleada do Málaga, fora de casa. O Recreativo tem 4 pontos e está em 18° e o Málaga foi a 7 pontos, em 12°;
C
Getafe 2x2 Almería - Todos os gols no segundo tempo. Uche e Casquero abriram 2x0 para os donos da casa mas, faltando 3 minutos, Negredo descontou e no último minuto, na bacia das almas, Chico empatou para o Almería, 6° colocado com 11 pontos. O Getafe é o 8°, com 9 pontos;

Sevilla 4x0 Athlétic Bilbao - perder até é considerável, ainda mais fora de casa, mas cair de 4 pro time do Sevilla... isso não é concebível. Kanouté, Renato, Adriano e o bom uruguaio Chevantón marcaram os gols do 3° colocado do espanhol, com 14 pontos. O Athlétic começa mal e possui 5 pontos, no 15° lugar;

Mallorca 0x2 Sporting Gijón - até que o Gijón não é tão ruim. Depois de pegar apenas jogos difíceis, e tomar duas goleadas, o recém promovido time do Gijón ganhou, e fora de casa do Mallorca. Carmelo e Canella fizeram os gols do agora penúltimo colocado, com 3 pontos. O Mallorca tem 8 pontos e está em 11°;

Deportivo 1x0 Numancia - gol de Lafita que coloca o Deportivo La Coruña em 10° lugar com 8 pontos. O Numancia tem 4 e é o 17°;

Real Madri 2x2 Espanyol - o Real esteve duas vezes atrás do marcador, Raúl Tamudo e Luis Garcia marcaram para o time da Cataluña, mas duas vezes Raúl empatou para os brancos de Madri. O Real é o 5° com 13 pontos(só perde para o Barcelona no saldo de gols). O Espanyol é o 9° com 8 pontos;

Valladolid 0x1 Valência - Com um gol de Manuel Fernandes o Valencia segue em primeiro lugar com 16 pontos. Mais uma vez destaque para David Villa, que participou diretamente do jogo.

El Gallo, translated by yours truly, (Elisa) from the official press conference:

My dream has always been to play for 15 years with Athletic. I will play my last professional year free, as a thank you to the club and all that it has give to me. My years with Athletic have been great for me and my family. It's not a question of football, Athletic has changed my life. My daughter is Bilbaína and I will continue living in Bilbao. I am not trying to set a precedent. We are in a professional world and everyone should be able to defend their rights and contracts. For me this is a personal gesture, nothing more. (When asked about his future) I would like to coach at the club is some capacity, but I have not had discussions yet with the club.

What a class act! In the modern day, who would have believed such a gesture? I'm speechless. Puts my faith back in football.

Λίγο πριν το ματς: Περίεργη μέρα η Κυριακή από τα παλιά χρόνια. Και εν δυνάμει μαύρη αν σε υποδέχεται η Σεβίλλη…

Η σαιζόν πανευρωπαϊκά έχει βάλει σκοπό να μας τρελάνει, αλλά ειδικά στην Ισπανία κάθε αγωνιστική γίνεται της μουρλής…Οι ομάδες δεν έχουν μονταριστεί ακόμα με αποτέλεσμα να έρχεται ότι σκορ μπορείς να φανταστείς.

Μέχρι την Τετάρτη η Μπάρτσα προβλημάτιζε απίστευτα. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα η Ατλέτικο πέταγε. Ξέρετε τι συνέβη στο Καμπ Νου που έπαιζαν μεταξύ τους? Η Ατλέτικο, που ανέβαινε στην Βαρκελώνη με αέρα, έφαγε μια ξεγυρισμένη εξάρα…Όλα γύρισαν ανάποδα μέσα σ’ ένα βράδυ. Στο 9’ ήταν 3-0..!

Χάνοντας την προηγούμενη βδομάδα από την Σεβίλλη μέσα στη Μαδρίτη η Ατλέτικο έδειξε στους υποψιασμένους ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να πάει μακριά. Η υποψία μετά την καταλανική εξάρα έγινε βεβαιότητα…Απλά θα τρομάζει τον κόσμο.

Η Μπάρτσα βρίσκεται στο δικό της παράλληλο σύμπαν: μπορεί να ξεφουσκώνει το τόπι στην Ουκρανία μεσοβδόμαδα, και μετά από τρία βράδια να βάζει 5 γκολ σε 28 λεπτά στην Ατλέτικο. Πόσα ναρκωτικά πια…

Το Μπιλμπάο θέλει, αλλά δείχνει να μην μπορεί. Μας είδα την προηγούμενη βδομάδα στην εντός έδρας ατυχία (0-1…) με την Χετάφε. Δύναμη, πάθος, τσαμπουκάς, οι κλασσικοί μπερέδες και οι βασκικές σημαίες (ικουρίνα) στην εξέδρα, όλα καλά, τρία γκολ χαμένα πάνω στην γραμμή, ήλιος, παραμένει το 0-0, βρίζουμε τον χασογκόλη τον Γιορέντε, φτάνουμε στο 87’, βλέπει ένας Χεταφίτης τον κίπερ μας εκτός θέσης, λόμπα-κρέμασμα-ήττα 0-1…Την πατήσαμε σαν ηλίθιοι για άλλη μια φορά. Πρέπει να ομολογήσω ότι τα παιδιά προσπαθούν, οι οπαδοί μας είναι από τους ελάχιστους στην Λίγκα που φωνάζουν ακόμα και όταν χάνουμε, αλλά δεν ξέρω αν το πάθος και η μαγκιά θα συνεχίσουν να υπερκαλύπτουν τις ελλείψεις μας σε τεχνικό επίπεδο. Ας μην γίνομαι μάντης κακών, ο Καπαρός (ο προπονητής μας…) κάτι παραπάνω θα ξέρει. Αλλά να σας πω την μαύρη αλήθεια, ομάδες όπως η Νουμάνθια και ακόμα και η Μπέτις είναι πιο ενδιαφέρουσες τεχνικά από εμάς…

Σήμερα το απόγευμα παίζουμε στο Σάντσεθ Πιθχουάν με την ανεβασμένη Σεβίλλη. Λένε ότι θα αρπάξουμε δύο τρία γκολάκια. Λένε ότι όλο τον Οκτώβρη θα αρπάζουμε γκολάκια, γιατί μετά την Σεβίλλη υποδεχόμαστε Μπάρτσα και μετά πάμε Μπερναμπέου… Φορώντας το σκισμένο τζιν και το αθλητικό παπουτσάκι θα περιοδεύουμε σε λέσχες δισεκατομμυριούχων δηλαδή.   Ένα έχω να πω: καράτε λέγεται και είναι απλό! Θα κάνουμε ότι δεν ασχολούμαστε, θα ξηγηθούμε περηφάνια και με θαυμαστή συνέπεια θα τους σπάσουμε τα ποδάρια. Και ότι έρθει καλοδεχούμενο.

Κατά την διάρκεια του ματς: Ο Καπαρός ξέρει τα κόζα στην Σεβίλλη-τους είχε κάνει να φαίνονται σοβαροί μετά από χρόνια, πριν πάρουν τα Ουέφα με τον Ράμος.

Ο Νταβίντ Λόπεθ δεξιά και ο Γέστε που παίζει παντού σε κέντρο-επίθεση. παραμένουν οι καλύτεροι παίκτες μας. Οι ακαδημίες μας οι περίφημες φαίνεται να είναι ντεφορμέ τα τελευταία χρόνια: έχουμε στην πρώτη ομάδα καμιά δεκαριά παίκτες από τις ακαδημίες της Οσασούνα, ο Λόπεθ είναι ένας από αυτούς. Η Σεβίλλη κατεβάζει Κανουτέ κορυφή δύο διαόλους στα άκρα τον Νάβας δεξιά, τον Καπέλ αριστερά. Πιο πίσω ο Μαρέσκα ο ιταλιάνος, μπράβο έχουν και τον Ρενάτο…Θέλει και τύχη δηλαδή. Την έχουμε στην αρχή, αλλά η Σεβίλλη αρχίζει να σφίγγει την θηλιά από νωρίς. Μετά ισορροπούμε κάπως, παίζουμε τελείως μονόπατα όμως, μόνο από δεξιά.

Κανουτέ, υποκλιθήκαμε γαμώτο. Μας κάρφωσε στο 25’ 1-0, γκολ δώρο του Χέσους Νάβας που μας μοίρασε σακούλες από αριστερά. Μας ιδρώνουν άσχημα οι Σεβιγιάνοι.

Ο Αμορεμπιέτα, το σέντερ μπακ μας έχει κλασσικά βασκικά χαρακτηριστικά, μεγάλη μύτη και μεγάλα αυτιά, έχει να ασχοληθεί χρόνια με το μαλλί του, το κόβει με το δρεπάνι για τον κήπο και ΔΕΝ ξέρει να μαρκάρει: ο Ρενάτο του βγήκε από πίσω, κάνει το 2-0 με κεφαλιά από σέντρα –πάλι- του Νάβας (κωλόπαιδο μας έχεις σκίσει!). Αποτυπώνει δυστυχώς απόλυτα την εικόνα του ματς. Πρώτο ημίχρονο φινίτο!

Έβαλε τον Σουσαέτα μέσα, καλό παιχτάκι τούτο δω, αλλά να αλλάξει όλο το ματς δεν γίνεται. Η Σεβίγια έχει κάτσει και το ματς είναι σούπα. Εμείς χάσαμε μια ευκαιρία, μπήκε και ο Αντριάνο στην θέση του Καπέλ, κοίτα που ξεκουράζουν και παίκτες… Καθένας ότι μπορεί κάνει και εμείς δεν μπορούμε. Εκεί που είχαμε ψιλοανέβει μπας και μειώσουμε, μας πέτυχε ο Αντριάνο στην αντεπίθεση 3-0 μάλιστα. Κάνουν ότι θέλουν δεν έχουμε άμυνα-4-0 ο Σεβαντόν, όπως και τα υπόλοιπα γκολ πολύ εύκολο και φτηνό. Ο Καπαρός από τον πάγκο έχει αρχίσει να κράζει… Δεν είναι ότι μας κέρδισαν 4-0, είναι ότι το έκαναν χωρίς καν να ιδρώσουν.

84^ο λεπτό και κάνουμε το ένα τσαφ μετά το άλλο, έκανε παπαριά ένας αμυντικός μας, σουτάρει ένας σεβιγιάνος, μέτριο σουτ, κάνει τσαφ και το τέρμα μας, παραλίγο να γράψει πέντε το κοντέρ… Η ομάδα είναι απίστευτα νευρική, είναι λογικό όταν είσαι φορτωμένος με τέσσερα γκολάκια… Τέλειωσε, δεν αξίζει να απογοητευτείς καν, κοιτάμε μπροστά - έχουμε μπροστά μας μεγάλα αγγούρια, Μπάρτσα και Ρεάλ κολλητά. Καλά κρασά!

Μετά το ματς: Πάμε να πιούμε κανά κρασάκι στον Κρητικό να πάνε τα φαρμάκια κάτω χεχε… Τι να πιούν δηλαδή για να ξεχάσουν οι της Ατλέτικο που φάγαν 6, ή οι της Ουέλβα που έφαγαν εντός 4 από την Μάλαγα!!??

Ok, so he'll probably still get a reasonable amount of money from any sponsorship deals he may have, but it's a start and it puts a lot of the greedy prima donnas in the Premier League to shame (I don't care how good you are, nobody is worth £150, 000 a week).

Etxeberria is also that most rare of things- a one- club player  and it's sad that you don't really see them any more unless they happen to be playing for a really succesful club (which Bilbao is not).

Edit: He actually played for Real Sociedad for a season before Athletic, but he's been there fifteen years and was presumably the subject of many offers for his services, so his loyalty is still not to be sniffed at.

H Ατλέτικο έκανε το καλοκαίρι σπουδαίες κινήσεις. Έδιωξε τους Βραζιλιάνους αμυντικούς Έλερ και Πάμπλο και στην θέση τους πήρε τους Τόμας Ουϊφαλούσι και Τζόνι Χάιτινγκα. Για κίπερ έφερε τον επί χρόνια αρχηγό της Λυών Γκρέγκορι Κουπέ στην θέση του ταλαντούχου αλλά ασταθέστατου Λέο Φράνκο. Επιπλέον γύρισε και ο Μανίς που αποφάσισε να παίξει μπάλα, και αυτό σημαίνει ότι ένας από τους πιο πολυσύνθετους μέσους στον κόσμο είναι στην διάθεση των rojiblancos. Έτσι λύθηκαν τα πόδια της μαγικής μεσοεπιθετικής γραμμής, με Σιμάο, Λουίς Γκαρσία, Μάξι Ροντρίγκεζ και επιθετικούς τον Φορλάν και φυσικά τον απίστευτο αργεντίνικο πύραυλο τον Κουν Αγκουέιρο. Η γενική αίσθηση που υπάρχει στην Ισπανία για τον απίστευτο αυτόν 20χρονο είναι ότι πολύ σύντομα θα είναι ο κορυφαίος επιθετικός του πλανήτη. Σαν να μην τους έφτανε το τρομερό δίδυμο Αγκουέιρο-Φορλάν πήγαν και πήραν και τον Σιναμά Πονγκόλ και έτσι έχουν μπροστά μια τριάδα φωτιά.

Η Ατλέτικο σκορπάει τριάρες και τεσσάρες δεξιά και αριστερά και οι οπαδοί της αρχίζουν να ονειρεύονται ένα καινούριο 1996, όταν η ομάδα, με Μίλινκο Πάντιτς –εξ Πανιωνίου ηγέτη- και τον Ράντομιρ Άντιτς στον πάγκο κατέκτησε το τελευταίο της πρωτάθλημα. Έκτοτε, 13 προπονητές, 173 παίκτες και περισσότερα από 400 εκ γιούρος πέρασαν από το Βιθέντε Καλντερόν, μετατρέποντας την ομάδα σε μία από τις πιο κακομαθημένες looser ομάδες των ευρωπαϊκών γηπέδων. Και ακριβώς για αυτό όλοι πιστεύουν ότι ούτε φέτος θα μπορέσει να φτάσει μακριά στην Λίγκα, να μπει δηλαδή η άνοιξη και να χτυπάει τους δύο γίγαντες Ρεάλ και Μπάρτσα. Και εκεί είναι το μεγάλο ερωτηματικό… Σήμερα αν και παίζουν εκτός δεν βγαίνουν από την Μαδρίτη…πάνε να παίξουν στην Χετάφε, όχι πολύ μακριά από το στάδιό τους.

Ερωτηματικό αντίθετα δεν είναι η Βιγιαρεάλ του Χιλιάνου Πελεγκρίνι: απλά –και αυτό είναι κακό-, δεν παίζει τόσο θεαματικά όσο πέρσι. Βασικά δεν παίζει καθόλου θεαματικά –και ομάδες με μεσαία ή μικρή φανέλα όπως αυτή- όταν αρχίζουν να βλέπουν τα πράγματα πολύ ψυχρά και υπολογιστικά χάνουν την ισορροπία τους. Λογικά απόψε κερδίζουν στο Λεβάντε την Σανταντέρ. Πάντως μιλάμε για την ίδια ομάδα που πέρσι τερμάτισε 2^η και φέτος πήγε με μισή ομάδα μέσα στο Όλντ Τράφορντ παίρνοντας ισοπαλία στα ίσα από την Γιουνάιτεντ.

Η Μπαρτσελόνα έχει ξεκινήσει πολύ προβληματικά: μετά από δύο σούπερ γκέλες πήγε και έβαλε έξι μέσα στο Χιχόν στην Σπόρτινγκ. Κακό τάιμινγκ λέγεται αυτό –έβαλαν 6 γκολσε ένα ματς- και μόλις 1 στα άλλα δύο…Απόψε παίζουν με την Μπέτις που ελπίζω να διαλύσουν: οι «πράσινοι» της Σεβίλλης σήκωσαν ένα σωρό ναζιστικά πανό στο ντέρμπι με την Σεβίλλη την Κυριακή. Ελπίζω η Μπάρτσα να θυμηθεί τις δημοκρατικές παραδόσεις της…Μου χουν και ναζιστικές ανησυχίες τα ανδαλουσιάκια βλέπετε και θυμούνται τα «χρυσά για την περιοχή» χρόνια του Φράνκο…Και το κακό ξέρετε ποιο είναι? Ότι και η άλλη ομάδα της πόλης, η Σεβίλλη προς τα εκεί ρέπει…Ρε ουστ…

Εμείς κάναμε νίκη 2-0 την Κυριακή επί της Βαγιαδολίδ στον «Καθεδρικό», έχουμε 4 πόντους σε 3 ματς και όλα δείχνουν ότι η χρονιά θα είναι μία από τα ίδια, άλλη μία όπως τα τελευταία χρόνια. Στα χαρακώματα δηλαδή. Το καλοκαίρι η ομάδα έδωσε μόλις 300.000 ευρώ για μία μεταγραφή, όταν ομάδες όπως η Μαγιόρκα και η Αλμερία έσκασαν 10 και 14 μύρια αντίστοιχα…Καταλαβαίνετε τις δυσκολίες νομίζω. Αύριο παίζουμε πάντως στην Ουέλβα που έρχεται από μία ξεγυρισμένη τεσσάρα από την Ατλέτικο…Θα πέσει πολύ κλωτσιά!

Herkeste merak uyandıran bu takıma hemen bir göz attım. Kulüp Cluj şehrinin Avusturya-Macaristan İmparatorluğuna dahil olduğu 1907 yılında kurulmuş. Orijinal adı da Demiryolu Çalışanları manasına gelen Kolozsvári Vasutas Sport Club (K.V.S.C.) müş. Kurulduğu yıldan 1970'lere kadar elle tutulur bir başarısı yok. Araya giren dünya savaşları, sınır çizimi vs. gibi siyasi, politik sebeplerle bi Romanya ligi, bir Macaristan ligi, bir Transilvanya kupası gezmiş dolaşmış.

1976 senesine kadar, bizim de yaptığımız gibi en parlak dönemini ballandıra ballandıra anlatmış wikipedia'da. Şuna üç attık, buna beş attık falan. Fakat 1976-2002 dönemi arasında asansör takım kim olmak ister diyince ilk parmak kaldıranlardan biri olup alt liglerin gediklisi olmuşlar. Bu arada finansal problemlerle de boğuşan kulüp 90'lara doğru "özkaynak"tan gelen yetenekleriyle belini doğrultmaya başlamış.

2002 yılında da gözünü sevdiğim endüstriyel futbolun "batağına" düşüp ECOMAX'ın hem kulübe sponsor hem de ortak olmasıyla Roma galibiyeti'nin temelleri atılmaya başlanmış. Bu arada paranın her şeyi yapabileceğini düşünen kulüp yöneticileri muhakkak bir haltlar karıştırmışlar ki, kulübün ana sponsorunun adı hakem ayartma skandalına karışmış.  Sonra teknik direktörü bunu reddetmiş ama onu da devre arası göndermişler. Yerine gelen Aurel Sunda'da 15 maçta tek beraberlik alarak takımı birinciliğe sonra birinci lige taşımış. Tam 28 yıl sonra birinci lige çıkan Cluj'un yerel olarak en büyük başarılarından biri bu.

2005 sezonunda Intertoto'ya katılma başarısı göstermişler. Maça rezerv kadrosuyla çıkan Athletic Bilbao'yu 1-0 ve ne maçtı be dedikleri St. Etienne'i yenemeden elemişler. Ancak Zalgiris Vilnius'u rahat geçebilmişler. Final maçında da Fransız Lens'a 89. dk.da yedikleri frikik golüyle elenmişler. Bu dönemde de takımın başında bulunan Rumen futbolunun önemli isimlerinden Dorinel Muntenau, aynı anda futbolcu olarak görev yapmış.

Şampiyonluğa uzandıkları sezonda takıma bu yoldaki en önemli desteği Benfica'dan gelmiş. Portekiz futboluna önemli yetenekler yetiştirmiş takım elindeki genç yetenekleri pişmesi için bu takıma göndermeye başlamış. 2006-2007 yılında yapılan kardeş kulüp anlamasından sonra takıma bir çok portekizli gitmiş gelmiş. Şu anda 5 tane portekizli var ve bu oyunculardan Cadu takımın kaptanı. 28 kişilik takımda zaten 7 rumen futbolcu var. Bu açıdan bakılırsa milli takımlara ne katar bu takım denilebilir. Ancak şu açıdan bakarsak katacağı şeyler var. Avrupa'da es kaza bir yerlere vardı bu takım, ülke puanına katkısı kadrosunda 5 portekizli, 3 brezilyalı 6 arjantinli vs bulundurduğu için bu ülkelerin takımlarına paylaştırılmayacak. Ülke puanına yapılacak katkı ile Romanya'dan daha fazla takımın katılmasını sağlamış olacak Avrupa Kupalarına...

Neyse konumuza dönelim. Takımı şampiyon yapan hocayı kovmuşlar ve yerine İtalyan Maurizio Trombetta'yı getirmişler. Zaten film de burada kopuyor. Trombetta 45 yaşında genç bir teknik adam. Kariyer olarak da daha yolunun başında. 1981-1993 yılları arası alt liglerin seyyah futbolcularından biriymiş. Emekli olur olmaz futbola ilk başladığı Udinese'de altyapı hocalığına başlamış. Kısa süre sonra dönemin teknik direktörü Giovanni Galeone'nin asistanlığına geçmiş. 1999 yılına kadar Galeone nereye, "asistan" Trombetta oraya gitmiş. Perugia ve Napoli bünyelerinde bulunduktan sonra biraz da Bologna'ya gitmek isteyip, haftasonu Roma'nın yenildiği Palermo'nun şu andaki hocası Francesco Guidolin'in Bologna takımında asistanlığına geçmiş. 5 sene burada çalışan tilki kürkçü dükkanına geri dönmüş. Galeone'nin Ancona'da yardımcılığını yapmış.

Kendi ayakları üzerinde durmaya 2007 senesinde karar veren Trombetta amatör kulüplerden Sevegliano'nun 7. haftada başına geçmiş ve son sıradayken aldığı takımla ligi 4. bitirmiş. Ardından da yolu Cluj'la kesişmiş. Nerede nasıl olmuş onu çözemedim. Ama etkileyici bir CV'si olduğunu söyleyebileceğimiz bu hocanın bu düzeyde bir takıma tavsiye edilmesi zor olmamıştır. Sezonu da Dinamo ve Steaua gibi iki köklü ekibin 17 yıllık hegamonyasına son vererek büyük bir adım atmış.

Yukarıda anlattıklarımdan çıkarılacak sonuç şu. Cluj çok mükemmel bir takım değil. Ancak başlarında 12 sene futbolcu, 14 sene de antrenör olarak italyan futbolunun içinde olan bir teknik adam bulunuyor. İtalyan takımlarının sistemini, oyun tarzını ondan iyi bilebilecek birileri elbette vardır ama onun da iyi bildiğini söylemek zorundayız. Bunları düşününce ve üstüne bir asistanlığını yaptığı Guidolin'den Roma'yı nasıl alt ederim başlıklı dersleri aldıysa alınan bu galibiyete şaşırmamalı bence. Tabi ki futbol şansı ve Roma'nın muhtemel çantada keklik takım düşüncesi galibiyete etki etmiştir. Top daha ne kadar yuvarlak olabilir bunu gördük Şampiyonlar Ligi'nin ilk haftasında.

Bakalım Cluj daha neler yapabilecek, Roma galibiyeti tesadüf mü değil mi göreceğiz. Ancak ben Trombetta'nın adını bir köşeye yazdım seneye Seria A takımlarından birinde yeri bence hazır...

La práctica totalidad de los clubes de Primera División han aumentado esta temporada el precio de los abonos. Los únicos dos equipos que no han subido la cuota a sus socios son Osasuna y Sevilla, según publica hoy el diario AS.

Mientras, esta campaña cuenta con más número de asistentes fijos a los encuentros de la Liga BBVA, con 5.388 abonados más que hace un año (572.767 frente a 567.379). La subida media de los precios ha sido similar a la del IPC (en torno al 5%).

"Las economías familiares se están resintiendo, y como Osasuna es una familia, hemos decidido por quinto año consecutivo no subir el precio de los abonos", afirmaba Patxi Izco el día de la presentación de la nueva campaña de captación de socios. Por el momento, el número de abonos ha ascendido en 110 unidades, alcanzando la cifra de 15.116 socios.

Deportivo de la Coruña, Mallorca y Valladolid son los tres clubes que han sufrido un descenso de abonados, Espanyol y Racing de Santander se mantienen en los números de la temporada 07/08, mientras que Villarreal, Atlético de Madrid, Betis, Sporting, Osasuna, Málaga y Numancia tienen ahora más socios que hace doce meses.

Por su parte, Real Madrid, F.C. Barcelona, Valencia, Sevilla y Athletic de Bilbao cuentan con largas listas de espera para lograr un abono, debido a su amplia masa social.

Η πρωταθλήτρια Ρεάλ έχασε από την Λα Κορούνια 2-1 στο Ριαθόρ, όπως κάθε χρόνο δηλαδή. Οι επισκέψεις της «Βασίλισσας» (μπιαχ…) στην Γαλικία θυμίζουν αυτές του Ολυμπιακού επί δύο δεκαετίες στην Τούμπα. Η Ρεάλ δεν έπαιξε άσχημα, αλλά είχε την ατυχία να βρει μπροστά της μια πανέξυπνη και υπομονετική ομάδα, που είχε τον Μίστα μπροστά να σκοράρει, ένα τρομερό αμυντικό χαφ τον Ντε Γκουζμάν που χτες τουλάχιστον δεν το πέρναγες ούτε με τανκ, και πάνω απ’ όλους τον φοβερό και τρομερό Γκουαρδάδο στα αριστερά. Ο Πέπε στο κέντρο της άμυνας και δεξιά της υπέφερε από τον Γκουαρδάδο, αφού ο Σέρχιο Ράμος αγρόν ηγόραζε ξεχασμένος συνέχεια μπροστά. Γκούτι και Ραούλ ήταν μέτριοι, και έτσι πήγε στράφι το ωραίο πέταγμα του Φαν Νιστελρόι που ισοφάρισε προσωρινά.

Η δεύτερη Βιγιαρεάλ που πολλοί πιστεύουν ότι θα είναι ακόμα καλύτερη από πέρσι άφησε δύο πόντους στην Παμπλόνα απέναντι στην Οσασούνα, στην οποία οφείλουμε να ευχηθούμε καλή πορεία-τι διάολο- αδερφά σωματεία είμαστε.

Το δράμα της ημέρας όμως το πέρασε η «νέα» Μπαρτσελόνα, η οποία υπετάχθη στην αποφασιστικότητα της νεοφώτιστης Νουμάνθια. Έχασε 1-0 στο Εστάδιο ντε Λος Παχαρίτος ξεκινώντας την σαιζόν από εκεί που έμεινε πέρσι. Βαρετή, ασύνδετη, χωρίς ξεκάθαρο το 4-3-3 στο μυαλό και το παιχνίδι της και μόνο με τον Μέσι να προσφέρει το κάτι διαφορετικό. Ο Πέπε Γκουαρντιόλα μπορεί να είναι για την Μπάρτσα ότι ο Ζαγοράκης για τον ΠΑΟΚ, αλλά μην νομίζετε ότι θα του χαριστούν: μουρμούρες ακούγονταν στην Βαρκελώνη από την πρώτη μέρα που ανέλαβε, τον Μάη… Σου λένε –και με κάποιο δίκιο- μέχρι τώρα έχει προπονήσει μόνο τσικό, που πάει να αναλάβει ολόκληρους Blaugrana.

Είναι η πρώτη φορά μετά από 68 χρόνια που Ρεάλ και Μπάρτσα χάνουν αμφότερες στην πρεμιέρα.

Εμείς ξεκινήσαμε εντυπωσιακά: πιο σκατένια πρεμιέρα δεν μπορούσαμε να κάνουμε. Ήρθε η μικρή και άσημη πλην τίμια και επικίνδυνη Αλμερία μέσα στο Μπιλμπάο και μας διέσυρε. 1-3 κύριοι, καλά κρασά!!! Στο 50’ ήταν 0-3 και η άμυνά μας σύμφωνα με τις ισπανικές φυλλάδες ήταν για τα πανυγήρια… Ας ελπίσω να πάνε τα παλικάρια να πετάξουν κανά κορνέ έξω από το προπονητικό κέντρο μπας και βάλουν μυαλό…Άκου 1-3 η Αλμερία…

Athletic: Lafuente; Murillo, Aitor Ocio, Amorebieta, Casas; David López, Gurpegui, Javier Martínez, Yeste; Llorente si Garmendia. Au mai jucat Orbaiz, Susaeta, Etxeberri si Gabilondo.

Atletic a primit o oferta de sase milioane de euro pentru Fernando Llorente(foto). Desi nu vor sa se desparta de jucatorii de baza, clubul este dispus sa-i dea drumul lui Llorente transferandu-l in schimb pe Íñigo Vélez de Mendizábal de la Numancia.

Atacantul Aritz Aduriz ar putea sa ajunga la Mallorca, cele doua cluburi negociind in aceasta periaoda mutarea.

-veniri: Del Olmo (Eibar); Ion Vélez(imprumutat de la Hércules), Íñigo Vélez (Murcia), Toquero (Sestao River); Lafuente(imprumutat de la Athletic).

-plecari: Toquero (imprumutat la Eibar), Zubiaurre (imprumutat la Elche), Moya (Barakaldo), Angulo si Aitor Ramos (Écija), Aranzubía (Deportivo), Luis Prieto (Valladolid), Beñat Etxebarria (imprumutat la Conquense), Tiko, David Cuéllar (Murcia), Del Horno (Valencia); Aranzubia; Expósito.

Quer saber o que aconteceu?

Aposto que ele teve essa idéia depois de uma guerra de comida entre os dois filhos, quando um deles jogou ketchup no outro...

El viernes 8 de agosto hay partido de futbol femenino entre los equipos Athletic Bilbao contra la U.E. Lleida.

El partido es en el campo municipal de Villaboya ( ver situación ) de Boltaña a las 19:00h.

(Imagens: site oficial do Athletic, 31/07)

Essa semana, a diretoria bilbaína anunciou outra decisão que acirrou ainda mais a questão do “orgulho basco”. O anúncio do patrocínio de equipamentos com a Petronor (Petróleo do Norte S.A), a maior refinaria de petróleo da Espanha (11 milhões de toneladas de petróleo/ano), localizada nos arredores da província basca de Vizcaya. Apesar de ser uma petrolífera de origem basca, a maioria de suas ações (85%) estão sob controle dos espanhóis da YPF Repsol, uma das dez maiores petrolíferas privadas do mundo. O restante das ações são da BBK, uma financeira basca. Pelo patrocínio, a Petronor pagará seis milhões de euros em três anos, mais eventuais bonificações sobre o desempenho do Athletic nas temporadas, com possíveis classificações para competições de porte europeu.

O aumento do fôlego financeiro dará chances para que o técnico Joaquin Caparrós tenha mais tranqüilidade para manter a base da equipe - 11ª na última Liga - continuando o trabalho de mesclagem da experiência de jogadores como o capitão Etxeberría (31 anos) e Fran Yeste (28 anos) às revelações da tradicional cantera de Lezama como o meia Susaeta, 21 anos.

Alheia a polêmica, a diretoria da equipe não tinha outra saída para colocar as finanças em dia. Nas últimas temporadas, a diretoria não conseguia montar equipes competitivas e por vezes, esteve seriamente ameaçada de cair, algo inédito nos 110 anos de existência da equipe bilbaína. E a dor de ver a “bandeira basca” estampada com o logo da Petronor parece menor para o torcedor do que ver a equipe reforçada com algum estrangeiro ou mesmo na segunda divisão espanhola.

Assim como acontece na Catalunha com o Barcelona, o Athletic é um dos expoentes que representa o anseio de um povo que deseja ser reconhecido como autônomo e unitário perante o mundo.

LEIA TAMBÉM:

Novos tempos para o Athletic
O mal menor para o Athletic, de Ubiratan Leal (Trivela)

Some encouraging pre-season performances so far and I'm really glad we've got our first loss under our belt.  Several people have told me it would be a bad omen to go into the season with an unbeaten record.  The most important thing is that the boss has had a chance to look at several combinations of players and has a squad with plenty of options.

Monday night sees our first European encounter at Cuckoo Farm.  Our opponents are Athletic Club Bilbao, formerly known as Atlético Bilbao and they play in the Spanish First Division (La Liga) alongside some lesser known teams called Barcelona and Real Madrid.  It will be an awesome occasion, and they have also had a good set of results in their pre-season preparations.

Well, one thing for certain is that this season will be full of 'firsts', and I hope to add my share of these in this blog as the season progresses.  I'd be happy to receive comments pointing out any I've missed, no matter how obscure, but I must draw the line at things like 'the first time I used the loos in the new ground', or 'my first hot dog'.  Now, I wonder what the first song to be chanted at the new stadium will be?

Η αλήθεια είναι ότι σοκ δεν πάθαμε. Εδώ και τρία χρόνια κάθε καλοκαίρι έπαιζε το ίδιο σκηνικό: θα βάλει το Μπιλμπάο χορηγό;..δεν θα βάλει;..

Το 2004-2005 όταν είχε παίξει στο Κύπελλο Ουέφα, είχε διαφημίσει την Βασκική Κυβέρνηση (μιλάμε ουσιαστικά για τουριστική προώθηση της Χώρας των Βάσκων), αλλά αυτό ήταν κάτι τελείως διαφορετικό: οι φανέλες έγραφαν Euskadi, και φυσικά η κυβέρνηση δεν είναι εταιρία. Επιπλέον, όλοι το είδαν ως κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Η Αθλέτικ έκανε τότε κάτι που με θαυμαστή συνέπεια από την ίδρυσή της έκανε: διαφήμιζε την βασκική διαφορετικότητα, ως υπηρέτης του λαού και όχι αφεντικό του (όπως πχ. σχεδόν έχει καταντήσει η Μπαρτσελόνα στην Καταλονία).

Η θέση αυτή της Αθλέτικ, ως συλλόγου που υπάγεται στις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες της Χώρας των Βάσκων χωρίς να τις υπερπηδά, της έχουν χαρίσει πάρα πολλούς οπαδούς και ακόμα περισσότερες συμπάθειες ανά τον πλανήτη. Τώρα πολλοί φοβούνται ότι ο χορηγός θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Προσωπικά δεν φοβάμαι κάτι τέτοιο αν αναλογιστώ τα μυαλά των οπαδών μας.

Με την υπογραφή του χορηγού όμως, τα τείχη έπεσαν: οι συνεχιζόμενες οικονομικές δυσκολίες του πιο «παραδοσιακού» συλλόγου στην Ευρώπη μέσα σε ένα πρωτάθλημα που τα δισεκατομμύρια τρέχουν σαν τρελά στους τραπεζικούς λογαριασμούς, τον ανάγκασαν να πει το μεγάλο «ναι» σε ένα φλερτ από εταιρίες στο οποίο επί χρόνια δεν ενέδιδε!

Δεν τους αδικώ τελείως: η Μπιλμπάο, από πρωταγωνιστής έχει καταντήσει μεσαίος σύλλογος τα τελευταία χρόνια, ενώ κάποιες από τις πρόσφατες χρονιές ήταν εφιαλτικές ώστε να αποφύγουμε τον υποβιβασμό – πράγματα πρωτόγνωρα για την ιστορία του συλλόγου.

Έχοντας ήδη την λογική ότι δεν παίρνω ξένους παίκτες, καταλαβαίνετε, πόσο παραπάνω ανεβαίνει ο συντελεστής δυσκολίας στο πρωτάθλημα με τους περισσότερους και καλύτερους Λατινοαμερικάνους στον κόσμο, αν υπάρχουν και οικονομικά προβλήματα στην μέση… Προς τιμήν του ο σύλλογος προτιμά τόσα χρόνια να πληρώνει το τίμημα των παραδοσιακών «πολιτικών» επιλογών του με την αναπόφευκτη, λόγω της σύγχρονης ποδοσφαιρικής πραγματικότητας, αγωνιστική πτώση.

Στην Ισπανία πολλοί καταδικάζουν την Αθλέτικ για την συμφωνία και κάποιοι μάλιστα με σχόλια πολύ ειρωνικά. Μεταξύ των οπαδών έχει προκληθεί όπως καταλαβαίνετε σχίσμα: Οι μισοί μιλάνε για ντροπιαστική συμφωνία και οι άλλοι μισοί, ότι μια νέα εποχή ανατέλλει για τον σύλλογο. Οι πρώτες αντιδράσεις αναμένονται απόψε, όπου λέγεται ότι θα εμφανιστούν για πρώτη φορά οι νέες φανέλες με τον χορηγό στο φιλικό με την Lemona…

Πιθανώς λόγω των τύψεων της διοίκησης, το λογότυπο στην φανέλα θα είναι εξαιρετικά μικρό-μια στενή μπλε άσπρη λωρίδα! Δεν νομίζω όμως αυτό να απαλύνει τα βρισίδια που θα ακουστούν…Ούτε το γεγονός φυσικά ότι η Petronor είναι βασκικών συμφερόντων!

Η φανέλα –ανεξαρτήτως των ρεαλιστικών δυσχερειών- δεν είναι πια «καθαρή»…

Mondocalcio

Anche le gloriose maglie bianco-rosse dell’Athletic di Bilbao dal prossimo campionato saranno macchiate dallo sponsor.

Come ha riportato sabato il quotidiano spagnolo Marca, nella stagione 2008/09 e per la prima volta nei suoi 110 anni di storia sulla camiseta della squadra basca comparirà un logo commerciale.

La decisione ha portata epocale per quello che più che un normale club è un caposaldo dell’identità e del nazionalismo basco.

L’Athletic è l’unica squadra di un certo rilievo in Europa a schierare solo giocatori “autoctoni”, provenienti dalle province basche del nord della Spagna e del sud francese.

La sola compagine, insieme a Real Madrid e Barcellona, a non essere mai retrocessa dalla Liga, da quando questa è stata creata nel 1928.

E l’unico club – fino a oggi - a non avere sponsor.

L’inversione di rotta è stata voluta fortemente dal nuovo presidente Fernando Garcia Macua, per rimpinguare le casse del Kluba, e - a quanto pare – ha ricevuto senza troppi problemi l’approvazione della maggioranza dei dirigenti.

Si rompe così una regola, violata solo una volta in oltre un secolo di storia, nel 1994 quando l'Athletic per sostenere il turismo nel Paese Basco aveva partecipato alle competizioni europee con la scritta Euskadi sulle maglie.

Questa volta i bianco-rossi pubblicizzeranno una compagnia petrolifera, la basca Petronor. In cambio riceveranno un paio di milioni di euro a stagione per tre anni.

Die spektakulärste Vertragsunterschrift war sicherlich die des Cheftrainers Jürgen Klinsmann. Der 43-Jährige hatte zuvor nur die deutsche Nationalmannschaft trainiert, verfügt über keinerlei Erfahrung als Vereinstrainer. Auch beim FC Bayern war Klinsmann, der 2003 weit nach seinem Karriereende unter dem Pseudonym «Jay Goppingen» acht Spiele für den amerikanischen Klub Orange County Blue Star bestritt, nicht immer wohlgelitten. Die Nähe der Bayern-Führungsetage zur BILD-Zeitung ist sprichwörtlich, vor allem Franz Beckenbauer und Paul Breitner sind Garanten für Insider-Informationen für die Illustrierte. Das krasse Gegenteil dazu ist Klinsmann: Nachdem die BILD Anfang der 80er Jahre dem Fußballer homosexuelle Neigungen andichten wollte, brach dieser jeden Kontakt zu dem Blatt ab. Die Feindschaft währte lange, erst im Laufe der WM 2006, als Deutschland von einer Euphorie erfasst wurde, schwenkte die BILD ein.
Klinsmann ist kein leichter Charakter, gilt als eigensinnig und bietet damit ein gelungenes Ziel für Angriffe, falls er sein Ziel nicht erreichen sollte.

Klinsmanns rechte Hand beim FC Bayern wird Martin Vasquez sein. Der gebürtige Mexikaner spielte sowohl für die mexikanische als auch für die amerikanische Nationalmannschaft. Seine Karriere als Spieler ist eher unspektakulär: Zehn Jahre lang spielte Vasquez für mexikanische und amerikanische Vereine, die heute teilweise nicht mehr existieren. Auch seine Trainerkarriere sorgt nicht unbedingt dafür, dass ihm fortan in Europa großes Ansehen entgegen gebracht wird: Vasquez war bislang noch nie Cheftrainer eines Klubs, sondern arbeitete immer als Assistenz-Coach. Der bekannteste Verein, für den er tätig war, dürfte wohl Los Angeles Galaxy sein, wo er 2004 als Assistenztrainer angestellt war.
Klinsmann erklärte, dass er auf Vasquez bei einem «Elite-Fußball-Camp in den USA» (O-Ton Klinsmann), das Vasquez als Trainer betreute, stieß.
Bislang spricht der neue Co-Trainer noch kein Deutsch, belegt aber einen Sprachkurs. Bis dahin wird er sich mit den Spielern auf Englisch und Spanisch verständigen. Die FAZ mutmaßte, dass Vasquez im Auftrag Klinsmanns die zuweilen isolierten Latino-Kicker des FC Bayern besser in die Mannschaft integrieren soll.

Nick Theslof ist in Europa ein ebenso unbekannter Name wie der des Co-Trainers Martin Vasquez. Der Amerikaner war Trainer des amerikanischen Drittligisten Orange County Blue Star, wo Jürgen Klinsmann unter dem Pseudonym Jay Goppingen nach seinem Karriereende noch einmal einige Spiele absolvierte. In den wenigen Monaten, in denen sich Klinsmann von Theslof trainieren ließ, entstand offenbar ein Vertrauensverhältnis, das den neuen Bayern-Trainer bewog, Theslof nach Europa zu holen. Bereits vor der WM 2006 hatte er für den damaligen Nationaltrainer Klinsmann weltweit Spiele beobachtet und analysiert; die Ergebnisse schienen ansprechend zu sein, denn jetzt wird Theslof Assistenztrainer beim FC Bayern und soll auch in der Scouting-Abteilung von Wolfgang Dremmler aushelfen.
Theslof versteht weit mehr vom europäischen Fußball, als man auf den ersten Blick glaubt: Im Alter von 15 kam er in das Jugendinternat von PSV Eindhoven und spielte dort zwei Jahre lang in den Jugendmannschaften. Seine Karriere als Spieler musste er verletzungsbedingt jedoch früh beenden. Klinsmann zog Theslof als Spezialist für Individualtraining mit einzelnen Spielern heran, verspricht sich in erster Linie Verbesserungen im Hinblick auf Technikfertigkeiten und Taktikverständnis.

Walter Junghans beerbt Sepp Maier als Torwarttrainer. Der Abschied der «Katze von Anzing» stand schon vor der Verpflichtung Klinsmanns fest, es ist aber kein Geheimnis, dass zwischen Klinsmann und Maier ein angespanntes Verhältnis besteht, seitdem der Nationaltrainer die Stelle des Torwarttrainers mit Andreas Köpke neu besetzte und Maier ausbootete.
Junghans gehörte bereits in dieser Saison zum Trainerstab des FC Bayern. Vor den Münchnern war Junghans auch schon für Benfica Lissabon und Athletic Bilbao als Torwarttrainer tätig; Klinsmann schätzt seinen neuen Mann für die internationale Erfahrung. In der vergangenen Spielzeit hatte er schon Gelegenheit, sich an der Seite von Maier in die Münchener Verhältnisse einzuarbeiten. Junghans war in seiner aktiven Zeit Ersatztorhüter für Sepp Maier, spielte als erster Torwart unter anderem für den FC Schalke und Hertha BSC Berlin in der ersten und zweiten Liga. Insgesamt hat er mehr als 400 Profi-Spiele absolviert.

Ähnlich wie bei Junghans war die Verpflichtung von Oliver Schmidtlein als Konditionstrainer schon beschlossene Sache, als Klinsmann noch nicht als neuer Trainer bekannt war. Der gebürtige Franke Schmidtlein war bereits von 2002 bis 2007 beim FC Bayern angestellt, zunächst als Physiotherapeut und Reha-Trainer, später auch als Konditionstrainer. Nach der Saison 2006/2007 verließ Schmidtlein den Verein, um sich selbstständig zu machen; er arbeitete unter anderem für die deutsche Nationalmannschaft. Gemeinsam mit dem Amerikaner Mark Verstegen war Schmidtlein vor der WM 2006 für das Fitness-Training der Nationalspieler zuständig. Nach der EM wird er für die DFB-Elf nur noch in beratender Funktion tätig sein und sich in erster Linie auf den FC Bayern konzentrieren.
Neben Oliver Schmidtlein werden auch der Brasilianer Marcelo Martins (ein Teil des Mark-Verstegen-Zentrums «Athletes' Performance», für sein Profil auf der Firmenseite nach unten scrollen) und der Kanadier Darcy Norman (ebenfalls Teil der Verstegen-Gruppe, aber auch freiberuflich tätig) das Münchener Fitness-Team verstärken. Schon seit letzter Saison an der Isar tätig ist Thomas Wilhelmi, der wie Schmidtlein bereits für den DFB arbeitete und durch Praktika Einblick in Verstegens Fitness-Zentren gewinnen konnte.

Von der TSG Hoffenheim wird Philipp Laux an die Isar wechseln. Früher als Torwart aktiv, soll er nun als Mentaltrainer den Stab um Jürgen Klinsmann verstärken. Laux spielte in lange für den SSV Ulm, mit dem ihm innerhalb von zwei Jahren der doppelte Aufstieg von der Regional- in die Bundesliga gelang.
Klinsmann dürfte Laux in erster Linie von seiner Zeit als Nationaltrainer kennen. Seit 2004 war Laux für den DFB tätig und betreute mehrere Jugendmannschaften (U18 bis U21) und 2005 auch kurz die Frauen-Auswahl. Seit 2006 war er als Torwarttrainer Bestandteil des Teams um Ralf Rangnick bei der TSG Hoffenheim. Laux schloss 2008 erfolgreich sein Psychiologie-Studium ab.
Laut Klinsmann soll Laux als Sportpsychiologe und Fortbildungsleiter für den FC Bayern tätig sein und «neben mir die inhaltliche Planung im neuen Leistungszentrum übernehmen».

Christian Nerlinger verhält sich zum FC Bayern wie Oliver Bierhoff zur Nationalmannschaft: Aufgabe Teammanager. Klinsmann holte seinen Teamkameraden, mit dem er bei den Bayern die deutsche Meisterschaft und den UEFA-Cup gewann, von der Munich Business School zurück in den Klubfußball. Nerlinger will unbedingt seinen Studiengang in Internationaler BWL abschließen, ist nach eigenen Angaben mit der Abschlussarbeit beschäftigt und wird etwa ein Dreivierteljahr benötigen, um diese - parallel zu seiner neuen Aufgabe beim Verein - zu beenden.
Nerlinger kam mit 15 Jahren nach einem Probe-Training zum deutschen Rekordmeister, den er erst im Alter von 25 Jahren wieder verließ. Er kann also aus seinen eigenen Erfahrungen als Aktiver beim Verein schöpfen, der die verschiedenen Jugendmannschaften durchlief.
Neben dem FC Bayern spielte Nerlinger auch für Borussia Dortmund, sammelte internationale Erfahrung bei den Glasgow Rangers und beendete seine Spielerkarriere beim FC Kaiserslautern.

Michael Henke, zuvor Co-Trainer von Klinsmann-Vorgänger Ottmar Hitzfeld, wird dem Verein erhalten bleiben - jedoch auf Klinsmanns Wunsch mit veränderter Aufgabe. Von der neuen Saison an wird der 51-Jährige verantwortlich für die Spielbeobachtung sein und als Chefanalytiker Jürgen Klinsmann zuarbeiten. Henke selbst verglich seine neue Aufgabe mit der Urs Siegenthalers bei der Nationalmannschaft: In erster Linie ein Bürojob, kein unmittelbarer Teil des Trainerstabs.

Weitere Informationen zu den einzelnen Personen des Trainerstabs gibt es auf der Webseite des FC Bayern. Dort werden die verschiedenen Neuverpflichtungen vorgestellt:

• Klinsmann baut auf Junghans und Theslof
• Martin Vasquez, der Assistenztrainer
• Nick Theslof, der Assistenz-Trainer-Scout (Interview)
• Christian Nerlinger, der Teammanager
• Michael Henke, der Chefanalytiker (Interview)
• 14 Tage bis Trainingsstart - Neue Saison wirft ihre Schatten voraus (Eine Übersicht über Klinsmanns neuen Trainerstab)
• Laux kommt als Sportpsychiologe - Klinsmann holt Henke zurück zum FC Bayern

Ein Trainerwechsel und jede Menge Wirbel um verschiedene Personalien. In wenigen Monaten wird sich zeigen, ob alles viel Wirbel um Nichts war oder ob Klinsmann tatsächlich den gesamten Verein revolutioniert.

Κύρια χαρακτηριστικά της φετινής Primera:

1. η σοβαρότητα της πρωταθλήτριας Ρεάλ,

2. οι σούπερ απογοητευτικές (με την σειρά) Σαραγόσα, Βαλένθια και λιγότερο οι Σεβίλλη και Μπαρτσελόνα,

3. οι ομάδες που έκλειναν σπίτια παίζοντας και μπαλάρα Βιγιαρεάλ και Ατλέτικο (όταν ήθελε), αλλά και οι πιο πραγματίστριες Εσπανιόλ (στον 1^ο γύρο), Μαγιόρκα και Μπιλμπάο

4. οι ομάδες που έπαιζαν για τους φίλους τους και την αξιοπρέπειά τους και έφτυνες αίμα για να τις κερδίσεις, δηλαδή, η Σανταντέρ, η Μαγιόρκα, η Ντεπορτίβο, η Μπιλμπάο και η Χετάφε

5. η κατρακύλα των Εσπανιόλ, Βαλένθια, Σαραγόσα και το σούπερ finish των Μπέτις και (κυρίως) Ντεπορτίβο.

Πολλοί κατέκριναν και συνεχίζουν να κατακρίνουν τον Σούστερ. Λένε ότι η Ρεάλ δεν έπαιξε καλή μπάλα (εννοούν πολύ καλή) και δεν πήγε μακριά στο Champions League. Ο Γερμανός με αίμα Λατίνου δεν μάσησε: όταν αυτός ήταν η νο.2 βεντέτα στον ποδοσφαιρόκοσμο της δεκαετίας του ’80 μετά τον Μαραντόνα, τι να του πουν οι καθαρισμένοι με οξυζενέ σημερινοί άσοι που εκτός του ποδοσφαίρου, δεν μπορούν συνήθως να βάλουν σωστά 5 λέξεις σε σειρά ώστε να φτιάξουν μια σωστή πρόταση? Όταν η Ρεάλ έπαιζε φουλ επίθεση και δεν έπαιρνε τίποτα όλοι γκρίνιαζαν ότι δεν παίρνει τίτλους και είναι τσίρκο. Τα δύο τελευταία χρόνια (με Καπέλο πέρσι και Σούστερ φέτος) που παίρνει πρωτάθλημα με πιο μέτριο ποδόσφαιρο, όλοι γκρινιάζουν επειδή δεν παίζει θεαματικά. Πιασ’ τ’ αυγό και κούρεφτο… Η Ρεάλ ήταν εξαιρετική στην μεγαλύτερη διαδρομή της φετινής Πριμέρα, δεν κώλωσε εκεί που άλλοι τα έκαναν πάνω τους. Ήταν σοβαρότατη, και την 20^η αγωνιστική είχε μαζέψει 50 βαθμούς, συγκομιδή σχεδόν μυθική για το πολύ δύσκολο ισπανικό πρωτάθλημα. Έτσι όταν έκανε κοιλιά –και μάλιστα μεγάλη- δεν κινδύνευσε από την αναιμική Μπαρτσελόνα.

1^η απογοήτευση της σαιζόν η Μπαρτσελόνα που κυνήγαγε θεωρητικά την Ρεάλ μέχρι ενός σημείου, αλλά ήταν κουρασμένη και κορεσμένη. Χωρίς βοήθεια από τον προπονητή, με τον κόσμο να γκρινιάζει συνεχώς, τον Ανρί να μην πιάνει, τον Ετό τραυματία στο μεγαλύτερο μέρος της σαιζόν και το (οριστικό?) ντεφορμάρισμα του Ροναλντίνιο, η Μπαρτσελόνα ήταν απογοητευτική στα κρίσιμα ματς. Όταν μάλιστα τον Δεκέμβρη έχασε από την Ρεάλ μέσα στην Βαρκελώνη, ήταν σαν να πέταξε (χωρίς λόγο) λευκή πετσέτα. Το τέλος της εποχής Ροναλντίνιο είναι γεγονός.

Η Βιγιαρεάλ του καταπληκτικού Χιλιάνου Μανουέλ Πελεγκρίνι συνεχίζει να εκπλήσσει. Έπαιξε καταπληκτικό ποδόσφαιρο, το μάτι της γυάλιζε, γλέντησε κόσμο και κοσμάκη και βγήκε 2^η τελικά, μπαίνοντας απευθείας στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν είχε και βαρύτερη φανέλα…

Η Ατλέτικο Μαδρίτης, με ένα εκπληκτικό ρόστερ, έδωσε τέλος σε μια σειρά underachieving σαιζόν καταλαμβάνοντας την 4^η θέση και κερδίζοντας και αυτή μια έξοδο για το Τσάμπιονς…Όλα αυτά μάλιστα, την χρονιά που απώλεσε τον μεγάλο -επι χρόνια αστέρα και αρχηγό της- Φερνάβτο Τόρρες. Ήταν φοβερά θεαματική, ειδικά μέσα στη Μαδρίτη. Με τέτοιο ρόστερ υπό συνθήκες θα μπορούσε να χτυπήσει ακόμα και τον τίτλο. Βγήκε τουλάχιστον Champions…

Η Σεβίλλη ήταν η 2^η απογοήτευση της σαιζόν. Ο θάνατος του Πουέρτα, η φυγή του κόουτς Ράμος για την Τότεναμ και οι μεταγραφικές σειρήνες που συνεχώς ακούνε τα αυτιά των ακριβοπληρωμένων άσων της, δεν της επέτρεψαν να ξεκινήσει καλά. Όταν ξύπνησε, κατέλαβε μια θέση για το Ουέφα της επόμενης περιόδου, αλλά ήταν αργά για ψηλότερα.

Η Ρασίνγκ Σανταντέρ ήταν η ευχάριστη έκπληξη της σαιζόν παίρνοντας την 6^η θέση που βγάζει Ουέφα. Δεν γέμιζε το μάτι, αλλά έπαιρνε αποτελέσματα και μάλιστα με σταθερότητα και συνέπεια. Μπράβο τους γιατί τους συμπαθούμε κιόλας…

Η Μαγιόρκα, έναν πόντο πίσω, ήταν επίσης εξαιρετική, σκόραρε συνέχεια και έχασε την θέση για το Ουέφα 4 λεπτά πριν το τέλος του πρωταθλήματος. Επικίνδυνη και αυτή, βελτιωμένη σε σχέση με τα πολύ πρόσφατα χρόνια της, ήταν από τις ομάδες που μπορούσαν να κάνουν παντού την ζημιά.

Εξαιρετικά τα πήγε η σκληροτράχηλη Αλμερία (8^η) και η Ντεπορτίβο (9^η) που έκανε έναν καταπληκτικό δεύτερο γύρο. Πολλοί την ήθελαν στην Σεγκούντα την Ντέπορ, αλλά στον 2^ο γύρο ήταν καταπληκτική.

Η Βαλένθια ήταν η 3^η απογοήτευση της σαιζόν. Έτρωγε αβέρτα 5άρες και 3άρες μετά την αψυχολόγητη απόλυση-φυγή του Κίκε Σάντσες, με τον Κούμαν να την καταστρέφει. Ούτε η κατάκτηση του Copa Del Rey έσωσε τα προσχήματα για τις «νυχτερίδες» που τσαλάκωσαν το πρεστίζ τους σε μια χρονιά που κατέβαιναν με στόχο την κατάκτηση του…τίτλου. Βλέποντας το ρόστερ της και με την περσινή χρονιά στην πλάτη, ο στόχος δεν φάνταζε υπερβολικός. Με μπάτζετ 225 εκατομμύρια ευρώ μιλάμε για την μεγαλύτερη απογοήτευση σε όλη την Ευρώπη βεβαίως και όχι μόνο στην Ισπανία.

Η Αθλέτικ Μπιλμπάο, έκανε μια εξαιρετική χρονιά με τον Χοακίν Καπαρός στον πάγκο της. Ξεμπλέξαμε λίγο μετά τα Χριστούγεννα με την υπόθεση υποβιβασμός, αρχίσαμε να παίζουμε και εκτός έδρας, ενώ το ρόστερ μας, μετά από χρόνια φαντάζει ελπιδοφόρο για το μέλλον. Συνεχίζουμε να είμαστε σκληροί και ατίθασοι, παραδοσιακοί Βάσκοι, με παίκτες μόνο από τα φυτώρια ή τις άλλες βασκικές ομάδες σε ένα πρωτάθλημα που συμμετέχει όλη η Λατινική Αμερική. Και βελτιωθήκαμε, σε σχέση με τις τελευταίες δύο χρονιές που παλεύαμε μέχρι τέλος να μην πέσουμε στην Σεγούντα.

Η Εσπανιόλ με κεκτημένη ίσως ταχύτητα από την περσινή της πορεία στο Uefa, έκανε ένα καταπληκτικό πρωτάθλημα μέχρι τα Χριστούγεννα και ήταν μέχρι και 3^η, αλλά στην συνέχεια κατέρρευσε.

Η Μπέτις συνέχισε μέσα στην μετριότητά της, αλλά κατάφερε να την βγάλει λάδι τις τελευταίες αγωνιστικές, όταν φαινόταν ότι θα χαροπαλέψει μέχρι το τέλος.

Η Χετάφε, την οποία όλη η ποδοσφαιρική Ευρώπη γνώρισε φέτος για τα καλά, κλάταρε υπό το βάρος των συνεχών αγώνων σε Ισπανία, κύπελλο (έφτασε μέχρι τον τελικό) και Uefa (άτυχος πλην ηρωϊκός αποκλεισμός από Μπάγερν). Χωρίς σοβαρό μπάτζετ, με ρόστερ γεμάτο αφανείς ήρωες, αλλά ομάδα με την έννοια της λέξης.

Βαγιαδολίδ, Ουέλβα και Οσασούνα (καλύτερη ομάδα από ότι η θέση της μαρτυρά) γλίτωσαν στις λεπτομέρειες και έριξαν την Σαραγόσα…

Η οποία είναι φυσικά η 4^η απογοήτευση της σαιζόν. Ομάδα με μπάτζετ όσο του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ μαζί, κατέβαινε με στόχο να πάρει το Ουέφα και να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Προσέξτε παίκτες: Ντιόγκο, Αγιάλα, Χουάνφραν, Σέρχιο Φερνάντες στην άμυνα, Όσκαρ Γκονζάλες, Λούτσι, Αϊμάρ, Θαπατέρ, Ματουζάλεμ, Ντ’ Αλεσάντρο στο κέντρο, Ντιέγκο Μιλίτο, Ρικάρντο Ολιβέιρα και Σέρχιο Γκαρσία μπροστά!!! Μιλάμε για dream-team. Τους προσέλαβαν μέχρι και έναν από τους πιο διάσημους ψυχολόγους της χώρας για να τους κάνουν καλά…Παταγώδης αποτυχία.

Μαζί με την Σαραγόσα, έπεσαν η Μούρθια, που δεν άντεξε από ένα σημείο και μετά, και η Λεβάντε, της οποίας οι παίκτες κάθε εβδομάδα διοργάνωναν διαφορετικό τρόπο διαμαρτυρίας προκειμένου να πληρωθούν…

Δείτε τώρα κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία: όλοι έχασαν μέσα στην έδρα τους- η πρώτη Ρεάλ και η δεύτερη Βιγιαρεάλ τις λιγότερες, 2.

Όλες οι ομάδες από την 8^η ως την 20^η θέση είχαν αρνητικό συντελεστή γκολ. Οι πρώτοι είχαν σοβαρά κανόνια. 84 γκολ η Ρεάλ, 76 η Μπαρτσελόνα, 75 η Σεβίλλη, 69 η Μαγιόρκα, 66 η Ατλέτικο, 63 η Βιγιαρεάλ.

Η Ουέλβα ήταν η πιο τσαντισμένη ομάδα (130 κίτρινες) ακολούθησε η Μπιλμπάο (125-κλασσικά πράγματα), η Ατλέτικο, η Μούρθια και η Αλμερία με 123. Στις κόκκινες πάλι βασιλιάς η Ουέλβα με 12, με την Οσασούνα να ακολουθεί με 11 και τις Μαγιόρκα και Σεβίλλη με 10.

Pichichi όπως ονομάζουν τιμητικά τον 1^ο σκόρερ εις μνήμην του τρομερού goleador της Αθλέτικ Μπιλμπάο

αναδείχθηκε ο απίστευτος David Güiza της Mallorca με 27 γκολ…

Τον νεόκοπο αστέρα της Μαγιόρκα ακολούθησαν:

Το τανκ από την Βραζιλία Luis Fabiano της Sevilla με 24 γκολ,

ο τρομερός μικρός Αργεντίνος Kun Agüero της Atletico Madrid που έβαλε 20,

ο Nihat –σταθερή αξία ο Τούρκος στην Πριμέρα- της Βιγιαρεάλ με 18,

ο αναγεννημένος capitano της Real Raúl με 18,

ο δαίμονας David Villa παρά την κάκιστη χρονιά της Valencia 18

ο Llorente της Valladolid με 17 (από τα συνολικά 42 της ομάδας)

ο σούπερ Ricardo Oliveira της απογοητευτικής Zaragoza με 17

το λιοντάρι Samuel Eto´o της Barcelona με 16 (που να μην έχανε και τα μισά σχεδόν παιχνίδια λόγω τραυματισμού),

και ο Ουρουγουανός Diego Forlán της Atletico Madrid που σκόραρε 16 φορές.

Στις ασίστ

Σέρβιρε 14 ο Γκούτι (τρομερή χρονιά) στην Ρεάλ και άλλες 14 ο Ιμπαγκάθα στην Μαγιόρκα.

Ακολούθησε με 12 ο Ντάνιελ Άλβες της Σεβίλλης και ο Μέσι της Μπαρτσελόνα με 10.

9 γκολάκια σέρβιρε ο Ανρί στην Μπαρτσελόνα επίσης και ο Αράνγκο της Μαγιόρκα.

8 έδωσαν ο Ρομπίνιο της Ρεάλ και ο Σέννα της Βιγιαρεάλ.

Το ισπανικό πρωτάθλημα εξακολουθεί να είναι με διαφορά το καλύτερο στην Ευρώπη.

Μετά την πρώτη 3άδα-4άδα οι ομάδες που ακολουθούν είναι πολύ καλύτερες από τις αντίστοιχες αγγλικές ή ιταλικές. Υπάρχει μια σειρά ομάδων, πάντα έτοιμες να σου κλείσουν το σπίτι ανά πάσα στιγμή, πράγμα που δεν συμβαίνει πουθενά αλλού. Επιπλέον, τα γήπεδα είναι σούπερ έδρες συνήθως, είτε πρόκειται για αρένες 90.000 θέσεων, είτε για μεσαίου μεγέθους ζούγκλες 40-50.000 θέσεων, είτε για γηπεδάκια τάφους των 20.000…