dudok « WordPress.com Tag Feed

Dagje Hilversum (log 9)

Belle — Sun, 17 Aug 2008 13:48:56 +0000

Zaterdag heb ik een dagje Hilversum gedaan, met twee lieve vrienden die ik via Netlog heb leren kennen. Met Steven ben ik in december naar Antwerpen geweest. Dat was een koude, maar leuke dag. :D Nu zijn we samen met Corrie naar Hilversum gegaan. Ik had de trein van 09.95 en moest twee keer over stappen, na bijna drie uur reizen kwam ik aan op plaatst van bestemming. Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten, ik zag ze al vrij snel bij het station. Eerst elkaar uitgebreid begroet en toen een cafétje opgezocht om wat te gaan drinken. Het weer was perfect! Na dat we even hebben zitten kletsen, gaan we naar de auto van Corrie, om vervolgens naar het raadhuis te rijden. Steven wilde die ons graag laten zien. Ondanks dat ik van gotische gebouwen hou, vind ik het Raadhuis wel bijzonder mooi. Deze is ontworpen door architect en stedenbouwkundige Willem Marinus Dudok. Naast het bekende raadhuis, heeft hij in Hilversum ook scholen, woonwijken en een begraafplaats ontworpen.
Hier onder foto's van het raadhuis die ik zelf heb gemaakt.

Nog een paar detailfoto's van het raadhuis.

De Dudok wandeling is best de moeite waard om te lopen, maar veel te lang. Nadat we bij een school en een begraafplaats waren geweest we besloten later om met de auto naar het gemaal te rijden dat ook door Dudok is ontworpen. Het was wat minder interessant dan we hadden verwacht, het park was veel mooier haha, maar ja wij kunnen wel zeggen dat we het hebben gezien. Daarna op een terras heeft Steven zijn camara op de zelfontspanner gezet en een foto van ons drieën gemaakt, als aandenken van de dag. In het centrum hebben we heerlijk gegeten en nog even lekker gekletst en vooral veel gelachen. Ik heb genoten van deze dag en het was ook erg gezellig, ondanks dat ik mij druk maakte om Martijn die ziek thuis zit. Hij kon daar door niet met ons mee naar Hilversum. Ik mis hem dan ook heel erg.

Steven en Corrie jullie zijn toppers! Bedankt voor jullie gezelschap en hopelijk volgen er meer van dit soort dagen....

De toppers Steven & Corrie.

Liefs Belle

Călugărul, peştele, tatăl şi fiica

moshcalifar — Sat, 31 May 2008 13:17:07 +0000

Ce au toate astea in comun ?

Un nume tare drag mosului : Michael Dudok De Wit

La musicalidad del silencio en Michaël Dudok de Wit

Francisco Villarreal — Sat, 19 Apr 2008 13:55:22 +0000

No es fácil hablar de Michaël Dudok de Wit hoy por dos razones: una es que ya ganó un Oscar con su corto Father and Daughter (y aparte tuvo otra nominación con The Monk and the Fish); la otra razón por la que me complica hablar de él es que voy a hacer mención a su uso del silencio, materia que me tiene obsesionado desde hace unos años en todas sus variantes.

Yendo por partes, de Wit (1953, Holanda) es un graduado de la West Surrey College of Art, cosa que importa poco, porque lo importante es el estílo que lo caracteriza. Siguiendo las líneas de la tradición oriental (lease China y Japonesa), impone un simplismo claro en cada trabajo, líneas definidas y colores bien trabajados por su textura y su brillo, hechos en acuarela que exige un esfuerzo grande para los tiempos que corren en el que la tecnología le permite hacer un corto a cualquiera.

Pero haciendo honor al título de este post, es pertinente hablar de la falta de diálogo en sus cortos. No es un problema, ya que se ve sustituído por una serie ritmica elegida especialmente para el dibujo, como si la música y el dibujo se hubieran compuesto en simultaneo. Sin ir más lejos, el último trabajo de de Wit (The Aroma of tea, 2006) muestra una combinación en el arte de la composición simetrica, si los matemáticos me permiten llamarla así; este corto esta hecho por completo en dibujos a base de té y durante los 3:20 minutos que dura podemos seguir el recorrido de un punto impulsado sólo por la música o, si se quiere complicar la cosa, impulsado por la musicalidad que el silencio le brinda, que le da el preciado movimiento.

Les dejo para que vean la obra que le valió a de Wit su primer nominación al Oscar, con la música de La Follia, de Corelli que es una interpretación bellisima.