<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>ocarina-of-time &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/ocarina-of-time/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "ocarina-of-time"</description>
	<pubDate>Sun, 27 Jul 2008 00:05:42 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[the legend of zelda: ocarina of time, en español, descarga directa por megaupload]]></title>
<link>http://internetmundoaparte.wordpress.com/?p=250</link>
<pubDate>Fri, 25 Jul 2008 23:14:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>magic22</dc:creator>
<guid>http://internetmundoaparte.wordpress.com/?p=250</guid>
<description><![CDATA[
La historia comienza con un joven llamado Link que vive en el Bosque Kokiri, marginado por ser el ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><a href="http://few4th.files.wordpress.com/2007/10/zelda_ocarina_of_time.jpg"><img class="aligncenter" src="http://few4th.files.wordpress.com/2007/10/zelda_ocarina_of_time.jpg" alt="" width="320" height="210" /></a></p>
<p>La historia comienza con un joven llamado Link que vive en el Bosque Kokiri, marginado por ser el único muchacho del lugar que no tiene su propia hada guardiana. <!--more-->Tenia terribles pesadillas acerca de una mujer de cabello blanco que escapaba a caballo de un inmenso castillo con una niña de Cabello Rubio; perseguida por un hombre de aspecto malvado montado sobre un caballo negro, le azotaban y le quitaban el sueño noche tras noche.</p>
<p>Mientras, el árbol Deku siente que una presencia maligna se acerca a Hyrule, y ordena al hada Navi que busque al niño sin hada. Link, después de matar al jefe del primer calabozo pequeño ubicado en el Venerable Árbol Deku, quien le explica la importancia de sus sueños y le encomienda la misión de partir en un gran viaje en busca de la Princesa del Destino que debería revelarle el camino que le llevaría a descubrirse a sí mismo, y le asigna a Navi como hada guardiana,(el cual es su ultimo deseo)no sin antes entregarle la esmeralda Kokiri.</p>
<p>Tras llegar al castillo de Hyrule, Zelda y Link, el único que cree en las premoniciones de la princesa, se alían para luchar contra Ganondorf.</p>
<p><a href="http://www.megaupload.com/?d=AO33MSQO">haz click aqui para descargar el juego</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Time to Re-Live My Zelda Fantasies]]></title>
<link>http://efrankli.wordpress.com/?p=11</link>
<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 08:39:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>frankli</dc:creator>
<guid>http://efrankli.wordpress.com/?p=11</guid>
<description><![CDATA[Hopped onto ThinkGeek for a minute and hark! What is that I hear? Why the sound of a freaking Ocarin]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Hopped onto <a href="http://www.thinkgeek.com">ThinkGeek</a> for a minute and hark! What is that I hear? Why the sound of a freaking <a href="http://www.thinkgeek.com/geektoys/japanfan/a8f6/?cpg=75H">Ocarina of Time</a>! Available for $39.99 (plus shipping and handling), slightly steep of a price but I've literally always wanted one of these for myself ever since I got Link's pixelated mitts on one in the N64 classic. It's hard to stop myself from sliding it into my cart and checking out with it right now!</p>
<p><img src="http://www.thinkgeek.com/images/products/front/a8f6_zelda_ocarina.jpg" alt="Ocarina of Time" /></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Giocare a Ocarina of Time su Linux]]></title>
<link>http://shiba89.wordpress.com/?p=81</link>
<pubDate>Wed, 16 Jul 2008 11:00:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Shiba</dc:creator>
<guid>http://shiba89.wordpress.com/?p=81</guid>
<description><![CDATA[Essendo da pochi mesi passato alle distro a 64bit, mi sono ritrovato a dover affrontare il problema ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Essendo da pochi mesi passato alle distro a 64bit, mi sono ritrovato a dover affrontare il problema dei (pochi) giochi. A uno in particolare avevo il timore di non poter più giocare, <strong>The Legend of Zelda: Ocarina of Time</strong>.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="size-full wp-image-82 aligncenter" src="http://shiba89.wordpress.com/files/2008/07/325783xksbngtuc8.gif" alt="" width="92" height="152" /></p>
<p><!--more--></p>
<p>Sicuramente noto a tutti i fan della saga di Zelda, questo è, assieme ad <strong>A Link to The Past</strong>, il miglior gioco della serie. Vediamo come giocarlo.</p>
<p>Per prima cosa è necessario che vi procuriate la <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/ROM_image" target="_blank">ROM</a> del gioco, cercando su <a href="http://www.google.com" target="_blank">Google</a> "ocarina of time rom" o qualcosa di simile.</p>
<p>Ora vi serve l'emulatore, e il migliore (e forse l'unico) esistente per Linux è il <a href="http://code.google.com/p/mupen64plus/" target="_blank">Mupen64Plus</a>, precompilato per architettura <strong>x86</strong> e <strong>x86_64</strong>. Estraete l'archivio in una cartella a vostra scelta, dopodiché procedete a installare le dipendenze. Quasi sicuramente avrete bisogno soltanto del pacchetto che contiene il file "<em>libSDL_ttf-2.0.so.0</em>", se volete essere sicuri, lanciate il mupen da terminale.</p>
<p>Ora procediamo alla configurazione. La componente grafica soprattutto, non funzionerà immediatamente, ma avrà bisogno di un ulteriore settaggio. Andate in <em>Opzioni → Configurazione...</em> e spostatevi nel tab <em>Plugins</em>. Osservate l'immagine qui sotto per la configurazione del plugin grafico <strong>Glide64 Wonder Plus</strong>, il migliore che sono riuscito ad utilizzare:</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://img398.imageshack.us/img398/8813/screenshot1kx0.png" target="_blank"><img class="aligncenter" src="http://img398.imageshack.us/img398/8813/screenshot1kx0.png" alt="" width="300" /></a></p>
<p>Logicamente la risoluzione dovrà essere adattata al vostro schermo. Fatto questo non resta che configurare il <strong>blight's SDL input plugin</strong> (consiglio vivamente di <strong>abilitare il mouse</strong>, in quanto indispensabile per il puntamento dell'Hookshot o dell'arco. Potrà essere rilasciato in qualsiasi momento premendo <strong>ctrl+alt</strong>), salvare le impostazioni e caricare la ROM di <em>Ocarina of Time</em> e...</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://img141.imageshack.us/img141/4196/schermataglide64wp4.png" target="_blank"><img class="aligncenter" src="http://img141.imageshack.us/img141/4196/schermataglide64wp4.png" alt="" width="300" /></a></p>
<p>finalmente potrete giocare il capitolo di <em>Zelda</em> che ha fatto la storia!</p>
<p>Ho provato anche altri giochi, sinceramente senza troppo impegno, e devo dire che questo rimane quello emulato meglio. <strong>Majora's Mask</strong> si blocca senza preavviso, <strong>Super Smash Bross</strong> ti fa giocare solo nella modalità <em>Training</em> e <strong>Neon Genesis Evangelion</strong> non ti mostra la vita rimanente.</p>
<p><strong>PS.</strong> Il <a href="http://moro.netsons.org/index.php" target="_blank">Moro</a> che spunta in basso nella finestra di Pidgin della prima schermata, è lo stesso dei <a href="http://shiba89.wordpress.com/2008/06/17/font-rendering-decente-su-fedora/" target="_blank">font di Fedora</a>, ed è a lui che vanno i ringraziamenti per avermi dato l'idea di scrivere questo post :D</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[You've Learned Saria's Song!]]></title>
<link>http://3baidsblog.wordpress.com/?p=783</link>
<pubDate>Tue, 15 Jul 2008 14:52:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>3baid</dc:creator>
<guid>http://3baidsblog.wordpress.com/?p=783</guid>
<description><![CDATA[
Youtube user blackwhite810&#8217;s cockatiel named Kame-chan sings Saria&#8217;s song from one of t]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/1CCXrIhc28M'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/1CCXrIhc28M&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Youtube user blackwhite810's cockatiel named Kame-chan sings Saria's song from one of the best videogames ever, The Legend of Zelda: Ocarina of Time.<br />
<!--more--><br />
<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/qxfQGm3Iy60'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/qxfQGm3Iy60&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<blockquote><p>"When you want to hear my voice, play Saria's Song. You can talk with me anytime..."</p></blockquote>
<p>–Saria</p>
<p>Btw, is it just me or does it seem like nobody's blogging about <a href="http://www.e3expo.com/">E3</a> this year?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[[ATUALIZADO] Chrono Trigger, we will back in time again?]]></title>
<link>http://ideiasnoar.wordpress.com/?p=81</link>
<pubDate>Mon, 07 Jul 2008 12:46:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco A Rigobelli</dc:creator>
<guid>http://ideiasnoar.wordpress.com/?p=81</guid>
<description><![CDATA[E essa semana minha cabeça explodiu! Eu juro que queria ter postado algo antes, mas minha euforia e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:left;"><a href="http://ideiasnoar.files.wordpress.com/2008/07/059dd_chrono_trigger.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-82" src="http://ideiasnoar.wordpress.com/files/2008/07/059dd_chrono_trigger.jpg" alt="" width="553" height="415" /></a>E essa semana minha cabeça explodiu! Eu juro que queria ter postado algo antes, mas minha euforia era tão incontrolável que eu tive que esperar ela passar para tentar escrever algo o mais sucinto possível a esse respeito.<!--more--></p>
<h2 style="text-align:center;">A SQUARE ANUNCIOU UM REMAKE DE CHRONO TRIGGER! HELL YEAH!</h2>
<p><a href="http://ideiasnoar.files.wordpress.com/2008/07/chronotriggerds.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-85" src="http://ideiasnoar.wordpress.com/files/2008/07/chronotriggerds.jpg?w=291" alt="" width="291" height="300" /></a>Sim! O jogo que junto de <strong>Ocarina of Time</strong> mais chuta bundas em toda a história dos games (isso porque estou menos <span style="text-decoration:line-through;">maluco</span> eufórico) vai ser lançado novamente! E quando digo novamente é sério! Esse é o segundo re-lançamento do game agora em uma versão para o portátil da Big N sob o nome de <strong>Chrono Trigger DS</strong>!</p>
<p>Poucos conseguem imaginar como isso me deixa feliz, e diferente do que reclamam alguns fãs <span style="text-decoration:line-through;">pé no saco</span> mais exigentes, eu estou empolgado por não ser uma continuação ou outro treco do gênero! Até porque, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chrono_Cross" target="_self">já tentaram isso antes</a> e <span style="text-decoration:line-through;">foi uma merda</span> não foram muito felizes.</p>
<p>A história de voltar a tocar na santidade do nome Chrono Trigger envolve muito mais do que tentar algo novo, é mais próximo de "em time que está ganhando não se mexe", ou melhor, em time que sempre ganhou. =D</p>
<p>É algo que provavelmente deveria acontecer também com <strong>Super Mario RPG</strong> e não aconteceu com <strong>FF VII</strong>, que mesmo não sendo meu favorito me entristeceu com essa super exploração infeliz que fizeram da série.<a href="http://ideiasnoar.files.wordpress.com/2008/07/ctde3.jpg"><img class="alignright size-medium wp-image-84" src="http://ideiasnoar.wordpress.com/files/2008/07/ctde3.jpg?w=300" alt="" width="300" height="262" /></a></p>
<p>Sim! Na minha opinião, CC é daqueles jogos os quais não se pode sequer cogitar continuação ou outra história a não ser que tenha certeza da qualidade similar ou superior. Isso claro, foi o motivo da minha satisfação com essa notícia. Trazer para as novas gerações um jogo tão perfeito em sua época em todos os quesitos e ainda tão superior a qualquer outro por seu enredo na atualidade.</p>
<p>Não acho que sejam necessárias muitas adaptações, ou sequer que alguma seja muito grande neste remake. Acredito que só um update nos gráficos e na jogabilidade, principalmente para adaptá-la ao sensor de toque do DS, o que pode até tornar as batalhas mais ágeis, minha única crítica ao jogo, na verdade à esse gênero em geral.</p>
<p>Existem jogos pelos quais sou apaixonado como os <strong>Pokémon</strong> para portáteis, <strong>Sonic</strong> e <strong>Street Fighter</strong>, jogos que admiro e me encantam profundamente como o primeiro <strong>Final Fantasy Tatics</strong>, <strong>Final Fantasy VIII </strong>e <strong>IX</strong>, e <strong>Warcraft III</strong> e por fim jogos dos quais sou um devoto fervoroso: <strong>Zelda</strong>, <strong>Chrono Trigger</strong> e <strong>Civilization</strong>.</p>
<p>E agora, com esse anúncio, já vou começar a preparar meu altar e os trocados afim de comprar um DS.</p>
<p><strong>[ATUALIZAÇÃO!]</strong></p>
<p>Saiu hoje no <a href="http://www.chronotrigger.jp/" target="_blank">site do jogo</a>, o primeiro vídeo, possívelmente (mas não provavelmente) in-game. Confiram abaixo:</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/8HI5pI0IZgo'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/8HI5pI0IZgo&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>E mais outra! A Square-Enix confirmou o lançamento do jogo para o inverno Japonês!(final do ano)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Juegos perfectos]]></title>
<link>http://fanboyopolis.wordpress.com/?p=53</link>
<pubDate>Sun, 29 Jun 2008 05:49:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>José Abraham</dc:creator>
<guid>http://fanboyopolis.wordpress.com/?p=53</guid>
<description><![CDATA[
Ayer me animé a comprar el último número de la revista Club Nintendo, y me gustó mucho una refl]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://fanboyopolis.files.wordpress.com/2008/06/zeldaoot230207.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-54" src="http://fanboyopolis.wordpress.com/files/2008/06/zeldaoot230207.jpg?w=300" alt="" width="300" height="224" /></a></p>
<p>Ayer me animé a comprar el último número de la revista <strong>Club Nintendo</strong>, y me gustó mucho una reflexión que hace el buen <strong>Master</strong> sobre los denominados <strong>"juegos perfectos"</strong>, refiriéndose a los títulos a los que les dan altas calificaciones en la industria basándose en gráficos por ejemplo.</p>
<p>Y cita el ejemplo de un título el cual se hizo famoso por <strong>"su violencia y libertad de acción"</strong>, el cual obtuvo una nota casi perfecta, creo que muchos sabemos a que título se refiere, y el aclara que no está atacando al título en cuestión, si no que no le parece justo que se le compare con una obra maestra como <strong>Ocarina Of Time</strong>, el cual tal vez algunos no tuvieron oportunidad de jugar en su momento, u otros ya olvidaron lo grande que fue.</p>
<p>Es cuestión de gustos, pero cuando menos yo personalmente pienso que <strong>un juego de diez</strong> debe ser diferente a los demás para poder ser considerado así, y no solamente debe dejarse llevar uno por los gráficos, por la violencia, por la libertad en hacer maldades, un juego de diez debe tener algo más, debe tener una historia memorable, una música igual, una variedad en el modo de juego, que todo esto en conjunto sea algo espectacular, en fin... les dejo la reflexión de tarea.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Íntegras: Contos]]></title>
<link>http://gamerlifestyle.wordpress.com/?p=49</link>
<pubDate>Sun, 01 Jun 2008 02:39:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>Fabão</dc:creator>
<guid>http://gamerlifestyle.wordpress.com/?p=49</guid>
<description><![CDATA[
Como prometi ao Maiquinho, vou falar de um recurso que acho muito eficiente para &#8220;colocar o l]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><a href="http://gamerlifestyle.files.wordpress.com/2008/05/zeldaocarina.jpg"><img class="size-medium wp-image-50" src="http://gamerlifestyle.wordpress.com/files/2008/05/zeldaocarina.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p>Como <a title="Promessa é divida" href="http://gamerlifestyle.wordpress.com/2008/05/22/integras-dose-dupla-dois-extremos/#comment-6556" target="_blank">prometi</a> ao <a title="Blogeek.com.br" href="http://www.blogeek.com.br/" target="_blank">Maiquinho</a>, vou falar de um recurso que acho muito eficiente para "colocar o leitor no clima do jogo": o conto. Por definição, um conto é uma narrativa breve, contendo ação una e poucos personagens. Ou seja, é eficiente para sustentar a atenção do leitor, por seu caráter sintético. Como técnica empregada em um texto maior,  um conto pode usar dessa vantagem para convencer o leitor a dedicar mais algum tempo ao seu trabalho, pois você o estará situando num contexto sobre o qual, espera-se, ele quererá saber mais.</p>
<address>Leia mais depois do "pulo"</address>
<p><!--more--></p>
<p>Eu tomei contato com esse recurso nos bons tempos da revista Gamers, logo depois de chamar o Eric Araki para o time. Mesmo jovem, o <span style="text-decoration:line-through;">japonês</span> nipo-brasileiro já demonstrava talento como contista. Ele introduziu o recurso à prática da análise de jogo. Por um tempo, se você visse um review na Gamers que se abrisse com um conto, podia ter certeza de que era de autoria do Araki. Demorou até 1998 para que eu tentasse a sorte com a referida técnica. A oportunidade foi selecionada com cautela: era o jogo mais importante daquele ano e, pressentia-se, de todos os tempos, The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Foi na edição 36, num review de cinco páginas (que, levando <a title="Mestre Pranda incentiva a prática" href="http://hadouken.wordpress.com/2008/05/24/old-skane-01-manual-brasileiro-de-legend-of-zelda-a-link-to-the-past/" target="_blank">adiante</a> o <a title="Já escaneaste uma revista clássica hoje?" href="http://gamerlifestyle.wordpress.com/2008/05/27/meme-preservacao-da-historia-do-jornalismo-de-games-no-brasil/" target="_blank">meme</a>, o Rodrigo Flausino resgatou <a title="Ocarina of Time" href="http://www.rodrigoflausino.com/blog/gamers-scan-02-analise-de-the-legend-of-zelda-ocarina-of-time/" target="_blank">aqui</a> – valeu, Flausino!) que se iniciava desta maneira:</p>
<blockquote>
<h2>The Legend of Zelda: Ocarina of Time</h2>
<p><strong></strong><strong><span>Sistema:</span></strong><span> Nintendo 64<br />
<strong>Produção:</strong> Nintendo<br />
<strong>Desenvolvimento:</strong> Nintendo<br />
<strong>Lançamento:</strong> 23 de novembro de 1998 (EUA)<br />
<strong>Mais:</strong> <a href="http://www.zelda.com/ocarina/" target="_blank">http://www.zelda.com/ocarina/</a></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/maO7uRK9WJg'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/maO7uRK9WJg&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>E Iá estava ele, o garoto que, apesar do tamanho de menino, tinha uma coragem de gigante. Aquela criança tinha uma missão, e sabia disso. Estava cumprindo suas tarefas, uma a uma, transpondo todos os obstáculos e inimigos impostos pelo destino. Já havia obtido as três pedras espirituais – a Kokiri’s Emerald, entregue pela grande Árvore Deku, momentos antes de sua morte; o Goron’s Ruby, confiado ao garoto pelo chefe dos Gorons, Darunia; e a Zora’s Sapphire, dada pela jovem princesa Ruto – e, seguindo as últimas palavras da sábia Árvore Deku, retornava ao Templo do Tempo, no reino de Hyrule, para enfim chegar ao Reino Sagrado e evitar que o homem de negro do deserto pusesse suas mãos malignas no sagrado Triforce. Durante sua jornada para o castelo, o sol dá lugar à majestosa lua, que traz a noite para os céus de Hyrule. Mas o pequeno herói não é intimidado pela fria escuridão, prosseguindo em seu caminho bravamente. Como se já não fosse suficiente, chegando aos arredores de seu destino, assombrosas nuvens cinzas cobrem os céus e uma densa tempestade repentinamente toma conta do campo de Hyrule, como se representasse um mau presságio. Apreensivo, o garoto finalmente chega ao reino de Hyrule. Ao caminhar em direção à ponte que o levaria ao seu objetivo, o agouro se confirma: um cavalo branco passa diante do menino em alta velocidade, aparentemente em fuga. Sobre ele, uma face conhecida. Era a garota que ele encontrara no palácio, acompanhada por sua guardiã real. Logo o perseguidor da bela princesa de Hyrule se faz presente, o homem de negro do deserto, montado em seu corcel, escuro como a noite, quase indiferente à presença do menino da floresta. Aquela noite fria e chuvosa parecia revelar um destino no qual o garoto não queria acreditar...</p></blockquote>
<p>Antes de iniciar a análise, escolhi esse trecho do jogo, a primeira aparição de Ganondorf, que é um momento chave, e me esforcei para traduzir as emoções desencontradas que a cena desencadeava. Coloquei-me como narrador onisciente, iniciei a narrativa <a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/In_medias_res" target="_blank"><em>in media res</em></a> e usei da digressão para explicar a jornada que levara àquele momento, então retomando o tempo presente, que era a volta de Link ao castelo de Hyrule. Obviamente, as palavras não fazem jus à cena real, mas buscaram dar ao leitor a idéia da experiência, preparando-o para a crítica vindoura.</p>
<p>Minha segunda tentativa como aspirante a contista viria muito mais tarde, mais precisamente em meados de 2004, já como editor da revista SuperDicas PlayStation. Para a edição 13, de primeiro aniversário, eu programei, contra a vontade da Square Enix (que queria Star Ocean 3), uma capa de Final Fantasy XII. Passei a responsabilidade de fazer a matéria de capa, um preview com o que fora mostrado do jogo na E3 2004, para o <a title="Guerra, o guerreiro que não pára de guerrear nem quando a guerra acaba" href="http://guerreiro.wordpress.com/" target="_blank">Rodrigo Guerra</a>. Na hora de editar o texto, além dos costumeiros ajustes aqui e ali, resolvi resgatar o recurso do conto. Vira ali a oportunidade perfeita: um jogo para o qual a história era elemento determinante, um momento dele suficientemente instigante e uma matéria que justificaria a expectativa. Por pedido da situação, a matéria então começava assim:</p>
<blockquote>
<h2>Final Fantasy XII</h2>
<p><strong><span>Sistema:</span></strong><span> PlayStation 2<br />
<strong>Produção:</strong> Square Enix<br />
<strong>Desenvolvimento:</strong> Square Enix (PDD-4)</span><span><br />
<strong>Lançamento:</strong> Início de 2005, no Japão [à época, mal sabíamos que o jogo só chegaria em março de 2006]<br />
<strong>Expectativa:</strong> *****<br />
<strong>Mais:</strong> <a href="http://www.ff12.com/" target="_blank">http://www.ff12.com/</a></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/1aL1JXV_KJQ'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/1aL1JXV_KJQ&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Mal vi os rostos dos soldados de Archadia que tive de eliminar para chegar até a sala do trono, apenas para me deparar com a cena que me negava a acreditar: aliados mortos pelo chão, e o corpo do Rei ali, inerte, a cabeça pendendo para o lado, no trono que eu deveria defender.<br />
"Vossa majestade", foi a única expressão que saiu de minha garganta ao perceber que cheguei tarde demais. O desespero já ocupava cada fibra de meu corpo, mas o que mais me apavorava era essa sensação de que não estava sozinho.<br />
E qual não foi a minha surpresa ao me virar para localizar meu observador? Ali estava ele, meu general, Basch, de pé, com o olhar frio... Frio como a lâmina que senti atravessar meu peito.<br />
"Você... Por que? Por que fez isso?" Sim, o ídolo dos recrutas matou o Rei de Dalmasca, e agora depositou sua espada em meu corpo.<br />
"O Rei queria vender Dalmasca a eles. Vossa majestade era um traidor."<br />
"O Rei... um traidor?" As dúvidas passam em minha mente na mesma velocidade em que as forças escapam de meu corpo e as imagens diante de mim se tornam borrões.<br />
Enquanto meu corpo repousa sobre o chão gelado, apenas posso ver e ouvir vultos adentrando a câmara real. Soldados de Archadia, com certeza, capturando meu capitão. Quantos "por quês" passeiam pela minha mente dolorida... Apenas consigo pensar na minha única família... "Vaan"</p></blockquote>
<p>Novamente <em>in media res</em>, outra vez um breve recorte de uma história, mas agora incorporando o protagonista da cena – o soldado Reks – e narrando os fatos em primeira pessoa, sob sua provável perspectiva. Como se tratava de uma prévia, tive que escolher uma cena de corte da versão demo que me parecesse determinante para a trama (como de fato a passagem provou ser para o conjunto, dois anos mais tarde). Já que Final Fantasy XII era, ainda, relativamente desconhecido para o público geral, o estratagema seria uma forma inesperada de chamar a atenção para o assunto, pensei.</p>
<p>Um conto, portanto, pode ser uma maneira interessante de começar um texto, mas há que se ter bastante cautela para não parecer leviano. Primeiro, a situação deve pedir, não a vontade do autor. Segundo, não deve ser uma prática de todas as horas, para não se tornar lugar-comum. Terceiro, é mister escolher um momento emblemático do jogo, suficientemente provocante, mas não revelador demais que se caracterize o famoso <em>spoiler</em>. Quarto, deve ser contado de maneira convincente para que sucite algum sentimento. Por último, e mais importante, vai de gosto. É preciso que o autor se identifique com esta abordagem específica para poder praticá-la.</p>
<p>E você, o que acha do conto como recurso textual para situar o leitor numa história?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Legend Of Zelda: La Pelicula]]></title>
<link>http://anmlocoshome.wordpress.com/?p=44</link>
<pubDate>Thu, 08 May 2008 19:55:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>ANM locoshome</dc:creator>
<guid>http://anmlocoshome.wordpress.com/?p=44</guid>
<description><![CDATA[Muchos estaban esperando ésto:


Pero lamentablemente (o afortunadamente) tengo que decirles que es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Muchos estaban esperando ésto:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/PGR6eeB37cw'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/PGR6eeB37cw&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p><!--more--></p>
<p>Pero lamentablemente (o afortunadamente) tengo que decirles que esto no es más que un fake. La compañía IGN decidió que éste año haría una gran broma para el April Fool's Day (como el Día de los Inocentes) haciendo un muy realistico trailer de una supuesta pelicula con la historia de "The Legend Of Zelda: The Ocarina Of Time" el mítico juego de Nintendo 64. Vaya broma, no?... Lo que me llama más la atención de éste caso es que la compañía haya gastado tanto dinero en una broma... pero bueno, cada quien.</p>
<p>Muchos Fans de la saga se dejaron engañar y otros lo dudaron por un momento, ya que los rumores de una pelicula con la historia de éste grandioso juego han estado rondando la web desde ya hace buen tiempo. Creo que por lo pronto nos tendremos que conformar con éste trailer de la supuesta pelicula.</p>
<p>Como sea, encontré un trailer de una pelicula (al parecer real) de Zelda, pero que es de bajo presupuesto (se nota) y no tiene nada que ver con la compañía Nintendo, se los dejo, para su consideración:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/jB89-9X6YS0'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/jB89-9X6YS0&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span><br />
Yo la verdad es que no se si quisiera una pelicula de este juego, ya que a mi la verdad es que me encanta, y no quisiera ver que en una pelicula lo arruinaran todo.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Odds 'n Ends]]></title>
<link>http://doctorfishypants.wordpress.com/?p=64</link>
<pubDate>Mon, 05 May 2008 03:34:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>brianfishman</dc:creator>
<guid>http://doctorfishypants.wordpress.com/?p=64</guid>
<description><![CDATA[It seems like I&#8217;ve let this blog fall by the wayside lately. I have plenty of things I want to]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>It seems like I've let this blog fall by the wayside lately. I have plenty of things I want to talk about, but I just haven't had the time. I turned in my Master's thesis a couple of days ago. It's called "Building a Species: Evolutionary Development Biology as the Basis for Novel Morphology." It's extremely dry reading for anyone not interested in developmental biology (including myself). I love evolution, but I'm not a huge fan of development. Basically, the paper is about how new morphological structures like the hand, jaw, and eyes allowed for life to move out of the oceans and onto land. My defense is scheduled for May 15, at which point I'll have infinitely more spare time for games. In the meantime, I'm stuck writing my final term paper for a human evolution seminar. It's about <em>Homo floresiensis</em>, a hobbit-like specimen found in Indonesia, and whether or not the find constitutes an entirely new species or just a pathologic human.</p>
<p>I finished up my GameSpot review of <a title="WWII Aces" href="http://www.gamespot.com/wii/sim/wwiiaces/index.html" target="_blank">WWII Aces</a> on the Wii and will link to it when it gets published next week. It's a WWII flight combat game with abysmal controls, terrible visuals, and frustrating difficulty. There are plenty of games you should be playing right now. This is not one of them.</p>
<p>Speaking of games that you should be playing, I encourage everyone to check out echochrome on the PS3 or PSP. While they're essentially the same game, the PS3 version is superior because of the ability to download and exchange new levels over PlayStation Network. The PSP version is a good choice if you want a portable puzzle game, but you can only trade levels over a local Wi-Fi connection. I have a couple of issues with the game that I'll save for a later post, but for $10, you'd be hard-pressed to find better. Especially with the glut of mediocre games that have been coming out each week on Xbox Live Marketplace.</p>
<p>I've also been playing Grand Theft Auto IV. I bought the 360 special edition, and I think this will be the first GTA game that I play extensively. Again, I have a few minor gripes so far, but nothing to stop me from playing. I have yet to decide whether I agree with the glowing reviews this game has been getting. A few 10/10s are all fine and good, but I think it'll take a lot more than I've seen so far to dethrone Ocarina of Time as the best game ever created (according to <a title="Ocarina of Time" href="http://www.metacritic.com/games/platforms/n64/legendofzeldaocarina?q=ocarina%20of%20time" target="_blank">Metacritic</a>).</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mega post: The Legend of Zelda]]></title>
<link>http://sapienciawins.wordpress.com/?p=36</link>
<pubDate>Thu, 01 May 2008 22:52:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>necrudo</dc:creator>
<guid>http://sapienciawins.wordpress.com/?p=36</guid>
<description><![CDATA[Posso dizer, com certeza, que não existe e nem existirá uma série de jogos que me atraia mais do ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Posso dizer, com certeza, que não existe e nem existirá uma série de jogos que me atraia mais do que The Legend of Zelda. Zerei a maioria dos jogos estrelados pelo moleque loirinho com sua roupa verde e sua Master Sword, que combate as forças do mal e salva a princesa do vilão, no final. Quando me perguntam se estou esperando algum release, pode contar que sempre vou falar “To esperando um Zelda novo aê”.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Já viciei muita gente em Zelda, também. Tinha amigos que sempre diziam que era um tipo de jogo “infantil” (e foi...até o Twilight Princess), e sempre metiam pau até começarem a adentrar nos confins de Hyrule e desvendar os mistérios e puzzles da cachola do Mr. Shigeru Miyamoto.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">É devido à minha profunda admiração pela série e o fato de eu estar jogando o Phantom Hourglass no DS que resolvi fazer esse mega post. Vamos juntos adentrar na maravilhosa saga do nosso amiguinho Link através dos anos, em fantásticas aventuras para salvar a princesa Zelda, over and over again, do terrível mal que assola Hyrule! (Ah, como eu adoro isso...).</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda (1986, Super Famicon)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.consoleclassix.com/info_img/Legend_of_Zelda_NES_ScreenShot1.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">E a sorte estava lançada! Ali estava um jogo de um gênero nunca antes desbravado. Ali estava um jogo que podia ser SALVO, vale lembrar. Não era mais um jogo daqueles “jogue rapidinho, tenha uma dor de cabeça súbita e zere, depois de umas horinhas”. Não! TLoZ era um ADVENTURE. Tens idéia de como isso foi absurdamente incrível, na época? A possibilidade de explorar um mundo fictício, conseguir itens/pedaços de coração, explorar cavernas com bosses e itens especiais no final pra ficar cada vez mais forte e repetir tudo de novo até chutar as nádegas rugosas do Ganon era algo muito, muito legal e desafiador. O jogo era tão mágico que até o cartucho foi lançado em uma cor diferente dos demais. Ele era dourado.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Outra coisa interessante é que junto com a fita, vinha uma espécie de guia. Uma coisa comum hoje em dia, mas na época era algo que não era preciso. Até aparecer TLoZ. Imagina o que se passou pela cabeça dos jogadores da época, quando se deparavam com um jogo tão inovador como esse, e com aquele pôster contendo world map, informação de monstros, itens, dungeons e tudo o mais? Imagina aí a sensação que os caras tiverem ao provar aquele gameplay totalmente novo, algo nunca visto, além da possibilidade de SALVAR e continuar a aventura depois. Quando eu falo do Zeldinha (eu chamo carinhosamente de Zeldinha os jogos até o ALTTP) me dá uma inveja desgraçada de quem viveu naquela época. Foi algo realmente histórico, e todo mundo que é aprofundado na história dos vídeo games, sabe disso.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.gamethink.net/IMG/png/NES_Legend_of_Zelda_1.png" alt="" width="256" height="240" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Algo que é bom ressaltar também é a dificuldade de reunir informações sobre o jogo, naquela época. Hoje, qualquer dificuldade em qualquer jogo pode ser resolvida com um rápido acesso no google, digitando: “por favor, limpe minha bunda no jogo X, porque melei a cuequinha na fase Y”. Pra terem uma idéia, na época a Nintendo até proibiu que fossem publicados em revistas uns guias sobre o jogo. Nego tinha que ralar pra avançar. Poisé poisé poisé.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse é possivelmente o jogo que eu mais respeito de toda a série, afinal, foi o início, e todo início de alguma coisa de impacto como a série TLoZ é algo a ser lembrado com louvor.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>Zelda II: The Adventure of Link (1986, NES)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.kasuto.net/image/zelda2/zelda2_logo.gif" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Estranho. Certamente os magos que criaram a melhor série de jogos de vídeo game de todos os tempos ainda estavam confusos sobre o rumo que o gameplay iria tomar. Esse Zelda II foi lançado 1 ano após o magnífico TLoZ, e foi até famosinho na época, vendendo só 2 milhões a menos que o antecessor.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Mas como falei umas linhas acima, era um jogo muito diferente. O world map era maior que o do primeiro Zelda, e era uma coisa tipo world map de RPG, sabe? Porém as batalhas eram SIDE SCROLLING (puts!), bem como as dungeons, vilas e etc. Tem localizações nesse jogo que não aparecem em mais nenhum Zelda lançado até hoje, deixando a <a href="http://youtube.com/watch?v=QM5EoT4Jqz8&#38;feature=related">tarefa já enfadonha de posicionar os jogos da série em uma ordem cronológica</a> que tenha algum sentido, um ato quase impraticável.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://thegamersjournal.com/rpg/nes/zelda2/Zelda_II_-_The_Adventure_of_Link_1.png" alt="" width="256" height="224" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Nesse jogo, Link tinha que ir matando monstros pra evoluir. Lembra do world map parecido com RPG, a lá Final Fantasy? Poisé, acho que estavam tentando redefinir o gênero. Ainda bem que não vingou.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda: A Link to The Past (1991, SNES)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://blog.wired.com/photos/uncategorized/lttp.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse sim! O grito pra fora do abismo (embora na época não parecesse). ALTTP inicialmente era um projeto pra NES, mas como o irmão mais velho do console já tava saindo, o projeto parou e migrou pro fantástico, imbatível e imortal SNES, permitindo um jogo maior e mais complexo.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Foi novamente lançado com cartucho dourado, refletindo aí o quão especial era a coisa (cartuchos dourados e outras coisas douradas relacionadas a <span> </span>Zelda <span> </span>viraram comuns, depois de um tempo). O gameplay do Zeldinha 1 retornou bem mais complexo, e o jogo era visualmente muito bonito. Agora o jogador tinha a possibilidade de explorar dois mundos, ambos gigantescos, e a dificuldade obviamente aumentou com isso. Zelda foi se tornando cada vez mais um jogo que exigia bastante da massa cinzenta do jogador, com seus enigmas e puzzles constantes. A qualidade sonora e musical também era algo impressionante, respect for Koji Kondo. Na minha opinião, esse jogo guarda uma das músicas mais lindas da série, o tema do Dark World. Quem conhece, sabe. Se não conhece, <a href="http://youtube.com/watch?v=Xd-jThRvlYI">não tem problema</a>.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.gamerankings.com/screens5/588436/1.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Embora eu não goste de generalizações, esse Zelda é tido pela maioria como o melhor depois do Ocarina of Time. Está até hoje em top 100 dos melhores jogos de todos os tempos em vários sites de jogos. Pra mim, é um dos melhores. Tenho um carinho muito grande por esse jogo, bem como, acredito, qualquer fã.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><strong>Link’s Awakening (1993, Game Boy)</strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.ratedo.com/articles/zlatitle.jpg" alt="" width="328" height="289" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Uma sequel! Sim, esse jogo é uma aventura que acontece logo após ALTTP, com o mesmo Link. Até hoje existem muitas teorias sobre a cronologia da série (que eu queria evitar falar aqui) como a do Angry Vídeo Game Nerd (aqui), e a maioria do povo aceita a idéia de que alguns jogos da série são histórias isoladas, com um Link diferente em um tempo diferente (que é o que eu acredito). Mas Link’s Awakening é uma das sequels, isso sabemos.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Nela o Link tá navegando por um barquinho, e como a fonte diz, “procurando por sabedoria”, até que é atacado por uma tempestade e naufraga numa praia, como é mostrado na intro.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.elitebastards.com/layden/atoz/link1_t.png" alt="" width="285" height="258" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Mais uma vez o gameplay ficou estável, e já estava mais que definido como característico da série. O mestre Jedi, Koji Kondo, mais uma vez mostrou serviço e compôs uma excelente soundtrack.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse jogo teve um remake em 1998, pra Game Boy Color, o Link’s Awakening DX. Todo colorido e com uma dungeon extra, e foi o que eu joguei.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda: Ocarina of Time (1998, N64)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.rpgclassics.com/shrines/n64/zelda5/images/title.jpg" alt="" width="352" height="264" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">É muito fácil falar da perfeição. Muitas pessoas simplesmente não conseguem. Eu acho fácil. No dia 21 de Novembro de 1998 os japas, primeiramente, desfrutaram aquele que é conhecido como o melhor jogo da série. E não é um título desmerecido não. Há todo um retrospecto que favorece esse jogo. Ocarina of Time foi escolhido o jogo do ano, no mesmo ano de lançamento (1998), é tido por muitos sites como “O jogo do século”. Está presente praticamente em todos os top 100 de melhores jogos de todos os tempos, e melhor, sempre em top 5.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://few4th.files.wordpress.com/2007/10/zelda_ocarina_of_time.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Imagine-se em meados 1998, geração 32/64 bits. Você já era fã da série, e já tinha ouvido os rumores deste novo jogo, em 1996. Você fica esperando, dois longos anos para o lançamento. Eu já esperei um Zelda por dois longos anos (Twilight Princess), para no final ver que não foi tudo aquilo que eu esperava. Mas isso não aconteceu com OoT. Era um Zelda 3D, com uma história muito complexa, carismática, e diversas possibilidades que a engine do Mario 64 proporcionava. A história do menino Link pela primeira vez foi levada em consideração, mais do que nas outras aventuras. Agora soube-se que ele era um Kokiri, e aquilo tudo. A interatividade com objetos, NPC’s e tudo o mais era algo impressionante. A quantidade de dungeons, sidequests e desafios que a engine gráfica novinha em folha utilizava, fez com que os pobres (ou sortudos) jogadores ficassem tentando zerar o negócio durante no mínimo umas 60 horas de jogo, imersos em uma história maravilhosa e uma Hyrule linda.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.gamethink.net/IMG/jpg/n64_ZeldaOOT_Link_Playing_Ocarina.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Tem tanta coisa inesquecível e imortalizada em OoT que eu poderia expressar e tomar o espaço de todos os outros jogos. Navi, a sua fadinha, que se tornaria algo típico da série até os jogos atuais, Epona, Ganondorf e os gerudos, o conceito de Hero of Time, a exploração mais avançada do conceito de triforce, e claro, o fato de o Link começar o jogo como um molequinho e, certo momento,<span> </span>se transformar em um adolescente e defrontar com uma Hyrule completamente dominada pelo Ganondorf. Essas coisas tornaram esse jogo muito inesquecível. As melodias da Ocarina, o MALDITO Water Temple (sim, eu fiquei preso! High five!), a batalha final contra o Ganondorf/Ganon (impagável! Brincar de tênis com o Ganondorf, ê laia...e claro, a última espadada no Ganon).</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://thephoenix.com/uploadedImages/The_Phoenix/Home_Entertainment/The_Ultimate/Ganondorf.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Ocarina of Time, para sempre em nossos corações (estou realmente emocionado, perdi até a linha de raciocínio...realmente não é muito fácil falar da perfeição, hehe).</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><strong> <span>The Legend of Zelda: Majora’s Mask (2000, N64)</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img src="http://www.rpgclassics.com/shrines/n64/zeldamm/images/title.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Um que eu não zerei. Uma vergonha? Talvez, mas nunca me senti entusiasmado pra jogar esse Zelda, embora, claro, um dia eu o irei fazer.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Após a explosão intergaláctica de vendas do OoT e seu sucesso estrondoso, veio o Mask of Mujula, que depois virou Majora’s Mask. Esse jogo não foi dirigido pelo Miyamoto, e sim por Eiji Aonuma. Já deu pra perceber que a expectativa em cima do título não era das melhores, embora tenha caminhado às sombras do OoT, devido à utilização da mesma engine, e por ser uma sequel.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.geocities.com/bad_sage/fairy_boy_mad.jpg" alt="" width="350" height="408" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">A história desse jogo é como uma side quest. Não há Zelda, nem Triforce, nem nada disso. Estranho pra uma sequel do OoT, mas nem tanto por ser dirigido por Eiji Aonuma. A história se resume ao Link adentrando em um mundo paralelo, Termina, enquanto estava a procura de sua fada companheira, Navi. Lá em Termina ele descobre que a Lua está prestes a cair e destruir este mundo, em um período de 72 horas. O vilão é o Skull Kid, que era bonzinho e, ao usar a Majora’s Mask, fica mauzão. Então, nosso herói causasiano peter pan style mudo, Link, precisa salvar o mundo nessas 72 horas e “selar” a MM.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Uma coisa legal desse jogo são as máscaras, que o Link pode usar pra se transformar em criaturas de raças típicas, como Zora e Goron.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Eu prometo que zero, heh.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>Os gêmeos: Oracle of Seasons/Ages (2001, Game Boy Color)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.rpgonline.com.br/images/galeria/7_Oracles.jpg" alt="" width="325" height="142" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esses são dois Zeldas que eu adoro. Os joguei na época do lançamento, e zerei ambos. Eles são uma “versão melhorada” do Awakening DX. Meteram a Capcom na co-produção desses jogos, e o resultado foi até legal!</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Eu não chamo esses jogos de “gêmeos” por acaso. Há uma conexão entre eles. Se você zera um e usar um password dado no fim do jogo, vai alterar algo em um new game em outro. Dá pra comprartilhar informações, itens, e etc. Fomos presenteados também com uma gama de novos itens, NPC’s e três animais, inéditos pra cara jogo, que o Link utiliza na sua jornada pra passar de algumas partes específicas.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.ganonstower.com/ooa/ooa2.jpg" alt="" width="358" height="292" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Não é difícil de entender o “quê” de cada jogo. No Oracle of Seasons, você possui um item que controla as estações, afetando o fator exploração do world map. Por exemplo, alguns lugares altos só podem ser acessados se você mudar a estação pra Inverno, o que fará com que apareça neve no local, e você possa subir, ou o contrário pra descer. Coisas assim. Você deve deter Onox, um vilão aleatório que seqüestrou Din, o Oráculo das Estações.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.snesclassics.com/history/images/full/zelda7.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">O Oracle of Ages é, digamos, o meu preferido. Você controla duas dimensões de tempo, um deles é o passado. É extremamente interessante fazer algo no passado, como por exemplo, explodir uma bomba em um local, ou plantar uma árvore, e ver o que acontece no futuro. Mudar o tempo em determinado local também, e ver que há um item no passado, que no presente não há. Uma coisa meio Chrono Trigger. Nesse Zelda você deve deter Veran, outro random vilain da vida, pra conseguir salvar Nayru.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.gameratio.com/screenshots/1561-2.jpg" alt="" width="320" height="240" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Os gêmeos são Zeldas que merecem atenção dos jogadores. Não são tão desafiadores (mais ou menos a partir deles eu comecei a perceber a queda na dificuldade dos Zeldas...), mas vale a pena.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda: The Wind Waker (2002, Game Cube)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.tothegame.com/res/game/1363/logo.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Top 3 da série, pra mim. A pressão em cima do WW era a seguinte: seria finalmente um Zelda que superaria o OoT? (infelizmente isso já virou um paradigma...qualquer Zelda lançado pra console de mesa tem essa tarefa) E outra: gráficos cel-shading? Será que isso vai vingar?</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Isso é coisa de conservadores tapados. O que ocorreu na verdade foi que Wind Waker foi o Zelda mais inovador, quando falamos de mudança de ambiente e gameplay desde o Adventure of Link (puts!). Quanto ao “problema” do cel-shading, podemos observar pela primeira vez um jogo da série onde o Link apresenta expressões faciais, como quando faz força pra empurrar um bloco, adicionando mais realismo no negócio.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.armchairempire.com/images/Reviews/gamecube/legend-zelda-wind-waker/legend-zelda-wind-waker-4.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">O jogo é também bastante engraçado, realmente o humor nunca tinha sido explorado tão bem na série, algo que mudou no WW. A história se passa algumas centenas de anos após o Ocarina of Time (mais uma sequel). Não há Hyrule (foi submersa), restando somente um imenso oceano com diversas ilhas. Link é um garoto comum que vive em Outset Island. No seu aniversário de 12 anos ele ganha as vestimentas do Hero of Time (referência ao OoT) da sua avó. <span> </span>Ele conhece Tetra, uma pirata, que o ajuda a resgatar sua irmã, que foi seqüestrada por um pássaro gigante. Em outra parte mais avançada da história, Link falha em resgatar a sua irmã, e é resgatado por um barco falante, o King of the Red Lions, e eu vou parar de contar a história pra não dar spoil.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.armchairempire.com/images/Reviews/gamecube/legend-zelda-wind-waker/legend-zelda-wind-waker-2.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">A “mecânica” principal do WW é sair velejando por aí, explorando o pouco que restou de Hyrule (as ilhas). O ponto mais forte do jogo é a exploração do mar. O King of the Red Lions é um barco a vela (diferente do barco motorizado do Phantom Hourglass, que falarei mais na frente), e pra velejar você precisa do Wind Waker (tãdã!), um artefato que controla os ventos. Daí é só alegria. Existem treasure charts que você consegue no decorrer do jogo pra achar uns tesouros no fundo do mar, além do fato de que esse jogo achou uma utilidade e balanceamento pra quantidade de rupees! Nele, você REALMENTE gasta as rupees, com um monte de coisas (espere até chegar nas triforce charts...você vai passar a odiar o Tingle).</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.gamerevolution.com/oldsite/games/gamecube/rpg/legend_of_zelda_wind_waker3.jpg" alt="" width="300" height="225" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Na minha opinião, mesmo o Wind Waker sendo mais um Zelda relativamente fácil (dungeons não muito desafiadoras, ataques devastadores com o Z target e etc), é o meu terceiro Zelda preferido. Tenho amigos bem próximos que simplesmente odiaram o cel-shading e a temática de velejar por aí explorando ilhas, e simplesmente não conseguem jogar. Eu acho isso uma tremenda macaquice.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The<span> </span>Legend of Zelda: The Minish Cap (2004, GBA)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.kasuto.net/image/minish_cap/minishcap.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse Zelda passou quase sem feder nem cheirar, devido ao alarde com relação ao Twilight Princess. Mas eu zerei com gosto. É um Zelda bem curtinho, mas tem coisas interessantes relacionadas a gameplay.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Como por exemplo, ao invés da típica “fadinha”, Link tem dessa vez a companhia de Ezlo, um chapéu que reduz o tamanho do Link ao tamanho dos Picori, uma raça minúscula que vive em Hyrule, fazendo-o acessar locais que não são possíveis no tamanho normal. Nesse quesito é onde se concentra a mecânica do jogo, ficar trocando de tamanho constantemente em dungeons e etc.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://br.geocities.com/peixefreddy/detonadolegendofzeldacap0001.jpg" alt="" width="399" height="326" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Outra coisa interessante são as Kinstones. São fragmentos de medalhões que você encontra ao longo da jornada, que juntos (tem o lance da especificidade dos pedaços) podem abrir um local antes secreto, e coisas do gênero.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.worldn.com.br/imagens/analise/gba_minish06.jpg" alt="" width="240" height="160" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">É um jogo bem curto, zerei em dois dias. A dificuldade é muitas vezes ridícula, mas nada que estrague a diversão. Um ponto negativo é que muitos itens são de uso específico, por exemplo, pra apenas uma dungeon, e você raramente vai usar durante o resto do jogo.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii/Gamecube, 2006)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://speeddemosarchive.com/gfx/pic.pl?TwilightPrincessTitle" alt="" width="320" height="240" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Eu esperei esse jogo desde o seu anúncio, na E3 de 2004. Disseram que iam lançar em Novembro de 2005, mas adicionaram mais um gélido ano de espera, e tive que me conter até o dia 13 de Dezembro de 2006, que marcaria o lançamento pra Gamecube. Isso nem quer dizer que joguei em Dezembro...só fui por as mãos no jogo em meados de Março de 2007.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse jogo talvez tenha sido o mais pressionado de toda a série. Uns acham que foi o WW, pelos motivos que citei lá em cima. Mas esse tinha realmente o papel, a obrigação de superar o Ocarina of Time. Todo fã, quase que inconscientemente, esperava isso. Primeiramente porque se tratava não mais de outro cel-shading cartunesco, como o super criticado WW. Isso deixaria o jogo mais próximo da realidade do OoT. Depois, sabia-se que o Link seria um adolescente o jogo todo, e a massa sabe que é uma grande satisfação jogar com o Link adolescente, embora na maioria dos jogos, controlemos uma criança. Outro ponto é que seria um jogo lançado no crepúsculo de uma geração e na aurora de outra. As possibilidades de se fazer um Zelda com todos esses pré-requisitos citados aí, que deixe os jogadores boquiabertos, são bem amplas.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://thenproject.com/photos/twilight_princess_1.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Quando eu joguei o jogo pela primeira vez (na casa de um amigo, antes de ele me emprestar), a sensação foi simplesmente indescritível. O jogo é de fato muito lindo, dentro do contexto da série. Todos os controles são muito bem elaborados, a interatividade com os NPC’s, as quests e tudo o mais. Como eu costumo dizer, quando consegui o jogo e botei no meu Gamecube naquela noite de março de 2007, comecei jogando alegre e satisfeito, lá pro meio do jogo minha cara foi ficando menos alegre, e lá pro final eu já estava sério.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Acabou não sendo tudo o que eu esperei. Mas calma, não vou fazer nenhuma crítica radical a esse jogo. Ele é o meu segundo favorito da série toda. O que acontece é que eu acabei sendo mais um dos que esperou demais por um jogo que superava Ocarina of Time. De fato, esse jogo o supera sim, em vários aspectos, mas não completamente.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Esse jogo não tem (se tem, é bem pouco) aquele toque característico de conto de fadas simplório que todo o Zelda tem. Provavelmente essa era a vontade dos criadores, deixar o jogo meio “dark” e dar uma complexada na história. Mas pra mim (leia de novo, pra mim) ficou complexada demais, e fugiu um pouco do espírito da série.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://i3.photobucket.com/albums/y63/HitokiriNate85/tp_dark.jpg" alt="" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">No início do jogo, você controla o Link, já adolescente. Ele é simplesmente um fazendeiro que vive em Ordon Village, da província de Ordona. Uma hora ele persegue um monstros que raptaram seus amigos, e é levado pro Twilight Realm, onde lá possui uma forma de lobo e é preso no castelo de Hyrule. Uma criatura infernal chamada Midna o ajuda a escapar de sua cela. Ainda lá, eles encontram, claro, a princesa Zelda, que explica que Rei do Twilight, Zant, está tentando unir as duas dimensões (Hyrule e o Twilight Realm), fazendo com que o Twilight tome conta de Hyrule. Aí o Link e a Midna vão tentar impedir isso de acontecer.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img src="http://www.twilightworld.us/the-legend-of-zelda-twilight-princess-wii-version-20060607043211318.jpg" alt="" width="390" height="235" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Não desmereço a arte do jogo. É simplesmente linda. Mas essa história é levemente tosca. Únicos pontos positivos que eu vejo que essa história trás, são: as áreas do Twilight, que são bem bonitas; O Link em forma de lobo, que é bem legal de manipular e o sistema de teleports que tem no jogo, facilitando a movimentação no mundo GIGANTESCO que é a Hyrule do TP.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.el33tonline.com/images/cache/1213.jpg" alt="" width="450" height="332" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Falando do tamanho da Hyrule, pouco antes do lançamento do jogo boatos ecoavam pela Internerd, que diziam que demorava uma hora e meia pra cruzá-la completamente. A CAVALO. Isso soou estranho, e era balela mesmo. O mundo é realmente grandão, demora um pouquinho pra chegar aos lugares ainda sem os teleports, mas cavalgar é, convenhamos, extremamente gostoso nesse jogo (mais que no Ocarina), e isso não foi problema, pelo menos pra mim.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Citando a dificuldade desse jogo, foi o segundo mais fácil que já joguei. O mais fácil até agora é o próximo da lista, e parece que estão diminuindo a dificuldade a cada jogo, isso assusta.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Eu acho que o jogo dispensa mais comentários. Jogue antes de morrer o Zelda que marcou o fim de uma geração e o início de outra. E trave uma batalha épica contra Ganondorf, mais uma vez (opa..spoil.).</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span><strong>The Legend of Zelda: Phantom Houglass (2007, NDS)</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span> </span><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.megatonik.com/wp-content/uploads/2007/10/zeldaboxart.jpg" alt="" width="300" height="269" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Temos aqui uma seqüência direta de Wind Waker, e o atual caçula da série. Ainda temos em foco as viagens por um “Great Sea”, só que dessa vez em um barco motorizado e customizável. Sim, você vai conseguindo peças novas pro seu barco e vai “montando” à medida que o jogo avança.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Navegar nesse jogo tem seus pontos positivos e negativos. No Wind Waker, você tinha que usar o Wind Waker pra controlar o vento na direção onde você quer velejar. No Phantom Hourglass, você simplesmente desenha um percurso a ser seguido pelo barco, e não faz nada além de esperar chegar até o destino. Um ponto pro PH? Talvez. Se você gosta de meter a mão na massa, vai preferir WW. Se você é preguiçoso, vai preferir PH. Mas nem tudo é um mar de rosas. Não significa que você vai desenhar uma rota, seu barco vai ir até lá e você vai poder ficar longe do DS até chegar lá. O mar do PH tem bem mais perigos que o mar do WW. Aparecem uns monstros aleatórios, consecutivamente, e até uns obstáculos pra pular. Isso é bem nonsense, mas foi um meio que acharam de fazer com que você não se afaste do DS enquanto seu barco ta percorrendo o percurso.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://images.slashdot.org/articles/07/11/05/1753209-1.jpg" alt="" width="256" height="392" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">A história do jogo simplesmente se baseia, inicialmente, em velejar junto com um pirata imbecil. Lineback, e adquirir os espíritos das fadas malandras (Power, Courage e Wisdom) pra te guiar até o Ghost Ship, onde sua amiga Tetra está presa. Depois de passar três templos no jogo, e conseguir os três espíritos, elas vão te guiar até o Ghost Ship, onde você descobre que a Tetra está transformada em uma estátua de pedra. Pra salva-la, é preciso derrotar o vilão do jogo, o Bellum. Pra isso, é preciso forjar uma espada, a Phantom Sword, com três “pure metals” chamados Crimsonine, Aquanine e Azurine. É, acho que resumi bem.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><img style="vertical-align:middle;" src="http://www.zeldawiki.org/images/d/dc/Phantomsword.JPG" alt="" width="256" height="192" /></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">É muito legal jogar um Zelda no DS. Uso freqüente do microfone (em certas partes você deve gritar no microfone, pra chamar pessoas, ou gritar o mais alto possível, pra adquirir uma recompensa, coisas do gênero), jogo completamente na stylus, que eu achava que seria uma experiência tosca, até jogar. E nunca foi tão divertido usar o boomerang.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Enfim, se puser as mãos em um DS, jogue. É uma ordem direta.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">E aqui termina o mega post. Caramba, foram oito páginas de puro texto no word, o maior post da curta história desse blog, e eu espero que algum povinho peculiar leia. Escrevi esse post em dois dias, no primeiro escrevi até o Minish cap, e retornei a escrever uma semana depois. Mais uma vez ressaltando o que já foi ressaltado diversas vezes no texto, muito do escrito lá é, simplesmente, a minha opinião.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Ah, claro que não tirei tudo da minha cachola.</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Fontes:</p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><a href="http://en.wikipedia.org/">http://en.wikipedia.org</a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><a href="http://www.gamespot.com/">http://www.gamespot.com/</a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><a href="http://www.zelda.com.br/">http://www.zelda.com.br/</a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;">Se você é fã, leu até aqui. Parabéns!  You got a Red Rupee!</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Violín al EXTREMO]]></title>
<link>http://gaffo.wordpress.com/?p=28</link>
<pubDate>Mon, 21 Apr 2008 05:29:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gaffo</dc:creator>
<guid>http://gaffo.wordpress.com/?p=28</guid>
<description><![CDATA[Si, estoy abusando un poco de la palabra “extremo” pero bueno, veamos.
Esto es una recopilación]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Si, estoy abusando un poco de la palabra “extremo” pero bueno, veamos.</p>
<p>Esto es una recopilación de violinistas, si no amateur por lo menos no tan conocidos tocando cosas poco convencionales, algunas las reconocerán del Guitar Hero 3, obviamente, los créditos son para sus intérpretes y compositores, como violinista amateur tirándole a newbie les sé decir que esto está muy lejos de ser fácil, vaya que son buenos.</p>
<p>Empezando con: Through the Fire and Flames, de DragonForce.<br />
<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/B2WA1KE74TQ'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/B2WA1KE74TQ&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Un Medley de The Legend of Zelda: Ocarina of Time.<br />
<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/GrJmYKDt6Tc'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/GrJmYKDt6Tc&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Welcome to the Jungle, Guns N Roses.<br />
<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/-sJyYwEWaxQ'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/-sJyYwEWaxQ&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Y por último, mi favorita por mucho: Cliffs of Dover, Eric Johnson.<br />
<span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/V7r9yQG9PO8'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/V7r9yQG9PO8&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Quiero un Violín Eléctrico…</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mario Kart Wii + Wii Balance Board?]]></title>
<link>http://tektodo.wordpress.com/?p=76</link>
<pubDate>Sat, 19 Apr 2008 11:49:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>Kyle</dc:creator>
<guid>http://tektodo.wordpress.com/?p=76</guid>
<description><![CDATA[I recently read an IGN article about Shigeru Miyamoto (the man behind Mario and Link, among many oth]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>I recently read an <a title="Creator Demos Wii Fit" href="http://wii.ign.com/articles/867/867596p1.html?RSSwhen2008-04-17_164900&#38;RSSid=867596" target="_blank">IGN article</a> about Shigeru Miyamoto (the man behind Mario and Link, among many others) showing off his latest creation, Wii Fit, in New York. What struck me in the article is that Miyamoto "teased that the balance board is sensitive enough to be used for a gas and brake". What if you actually could use the Wii Balance Board as an input device for racing games? Imagine being able to play Mario Kart using the Balance Board as your pedals. Or how about using it to ride Epona in The Legend of Zelda? Instead of tapping a button to make Link kick Epona, you could actually tap on the Wii Balance Board with your foot instead, simulating an actual kick.</p>
<p>For those who have played Zelda games in the past, you are probably familiar with the ubiquitous switches scattered throughout the world. For some of those switches, you are required to don the Iron Boots in order to activate them. Picture yourself actually having to physically stand on the Wii Balance Board to make a switch suppress, drawing you directly into the game world as your physcial actions exactly correspond to Link's.</p>
<p>Granted, these types features would most likely have to be optional, seeing as how not every Wii owner is going to purchase Wii Fit. Nevertheless, the Rumble Pack accessory for the Nintendo 64 was also optional, but greatly added to many games, such as in Ocarina of Time, where you needed a Rumble Pack to use the Stone of Agony and thus, find hidden areas in the game. There are already several developers who are experimenting with the Balance Board. Here's hoping that Nintendo's support for its innovative peripheral doesn't end with Wii Fit, but rather, carries over to its established franchises as well.</p>
<p><iframe src='http://digg.com/api/diggthis.php?u=http%3A%2F%2Fdigg.com%2Fnintendo%2FMario_Kart_Wii_Wii_Balance_Board' height='82' width='55' frameborder='0' scrolling='no' style='float: right; margin-left: 10px; margin-bottom: 5px; padding: 4px 0 2px 4px; background: #fff;'></iframe></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Spillegalskap]]></title>
<link>http://iidaen.wordpress.com/?p=41</link>
<pubDate>Sun, 06 Apr 2008 22:33:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>iidaen</dc:creator>
<guid>http://iidaen.wordpress.com/?p=41</guid>
<description><![CDATA[
Jeg skremmer meg selv når jeg spiller Zelda. All den aggresjonen jeg får ut når jeg spiller må ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><img src="http://i134.photobucket.com/albums/q109/maximum_gundam_ex/ZeldaOcarinaofTime2.jpg" alt="" width="541" height="299" /></p>
<p>Jeg skremmer meg selv når jeg spiller Zelda. All den aggresjonen jeg får ut når jeg spiller må jo komme fra en plass, og jeg fatter det ikke. Jeg er jo ikke en spessielt sint person, faktisk tvert imot, men når jeg spiller Zelda er det som om jeg kjemper for livet, og hver gang jeg "dør" blir jeg irritert og sur. Aller helst vil jeg ta laptopen i hendene og dryle den ut av vinduet så alt går i tusen knas. Jeg går fra å være lykkelig over å ri  på Epona, besøke Lon Lon Ranch(som er så koselig at jeg kunne spilt Zelda kun for å dra på Lon Lon Ranch å høre Epona's Song), til å bli dritsur fordi den stygge dragen tok livet av meg, til tross for at jeg hadde en fe! Det samme skjer for så vidt hver gang jeg treffer på ugla, eller når feen min(navi) stopper meg for å fortelle meg noe helt innlysende. "Åh see! Den veggen der har sprekker. Jeg lurer på om vi kan bruke <strong>noe</strong> til å sprenge den opp". Irriterende. Gruusomt irriterende. Voksne Link er forresten kjekk. Veldig kjekk.</p>
<p>I dag feira vi at mormor og morfar har vært gift i 45 år. Feiringa ble holdt hos oss, nettopp fordi vi har Canal+ Sport og derfor kan se alle glimtkampene på tv. Siden mamma, pappa og Kathrine var borte var det jeg som måtte ordne opp. Hvilket betyr at jeg i helga har rydda, og vaska, og støvsuga. Jeg hater at folk skitner til med en gang jeg har rydda. Sånn som når jeg våkna i dag, og så at skjærfjøla var smulete, og komfyren var brukt slik at matrester hadde havnet på den. Da måtte jeg fram med tua for å vaske opp. Irriterende. Etter endt familiefeiring måtte jeg vaske hos morfar også, du gitt. Så jeg fikk luska meg over, rydda og vaska, før jeg dro hjem for å spille mer Zelda, og her sitter jeg.</p>
<p>Bodø Glimt tapte 3-1 mot Lyn, jeg er trøtt sliten og har vondt i ryggen. Irriterende dag.<br />
Selv om det at Snorre var på besøk gjorde det litt koseligere. Han er kommet i en sånn fin alder for småbarn. Han er 10 måneder og er over den alderen hvor han trenger hjelp til alt mulig. Han kan sitte å leke, krype rundt, og reise seg om han holder seg fast til noe, og trenger derfor ikke konstant vakt. Pluss at han ler mye mer og leker osv.</p>
<p>Jeg lurer på hva som feiler katta. Det er selvfølgelig Tsuki jeg snakker om. Hun kan virkelig ikke ligge i ro. Hvis hun kommer inn på rommet, og jeg begynner å kose med henne blir hun så fornøyd og glad at hun ikke kan ligge i ro. Noe som resulterer i at hun er i konstant bevegelse, sikler rundt og klorer. Utrolig irriterende. Det er faktisk så ille at jeg vanligvis ikke orker å kose med henne. Bra å ha en sånn katt da.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Legend of Zelda--The Movie]]></title>
<link>http://reymarz.wordpress.com/?p=78</link>
<pubDate>Thu, 27 Mar 2008 00:20:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rey</dc:creator>
<guid>http://reymarz.wordpress.com/?p=78</guid>
<description><![CDATA[Do a search on the Internet Movie Database, and you&#8217;ll make a happy yet ultimately disappointi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal"><a href="http://reymarz.files.wordpress.com/2008/04/3dlink.jpg"><img class="alignright alignnone size-full wp-image-167" style="float:right;" src="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/04/3dlink.jpg" alt="Link at the Movies" width="282" height="456" /></a>Do a search on the <a title="Legend of Zelda movie search" href="http://www.imdb.com/find?s=all&#38;q=the+legend+of+zelda&#38;x=0&#38;y=0">Internet Movie Database</a>, and you'll make a happy yet ultimately disappointing discovery.<span> </span>There are over a dozen results for <em>The Legend of Zelda</em>!<span> </span>You'll see the Japanese version of the title, <em>Zeruda no densetsu</em>, which literally means <em>Zelda's Legend</em>.</p>
<p class="MsoNormal">And you might think, as I did, "Is there really a Japanese movie version of the popular video game series licensed by Nintendo and created by genius <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Shigeru_Miyamoto">Shigeru Miyamoto</a> in 1986?<span> </span>They actually have a whole series of movies I didn't know about?"</p>
<p class="MsoNormal">(Of course, I then linked my brain to <a title="Legend of Zelda series" href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Legend_of_Zelda_%28series%29">Wikipedia,</a> just to be sure that I got my facts straight.)</p>
<p class="MsoNormal">But as it turns out, there are no genuine <em>Legend of Zelda </em>movies.<span> </span>Then why, you might ask, was it listed on the Internet Movie Database?<span> </span>It's the same reason why TV shows are listed in the same database.<span> </span>It's like buying a pair Nike shoes, only to realize that you just bought a pair of fakes.<span> </span>See if you can tell the difference:<a title="Nickel Shoes" href="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/03/nickelnike.jpg"><img src="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/03/nickelnike.thumbnail.jpg" alt="Nickel Shoes" align="top" /></a></p>
<p class="MsoNormal">(I think Nickel-brand shoes actually cost a nickel per shoe to make.<span> </span>Nike is actually a bit more respectable, paying their workers about 35 cents per shoe.)</p>
<p class="MsoNormal">And that's why we should support movies.<span> </span>They are the real thing.<span> </span>The genuine article of life's experiences.<span> </span>In comparison, video games and TV shows are the "off-brand" version of movies.<span> </span>We buy into them, thinking we're going to get the same movie-like experience.<span> </span>But the experience usually falls apart like a cheap pair of Nickel Air shoes.</p>
<p class="MsoNormal">For all of our sakes, I hope the folks at the Internet Movie Database will someday be able to recognize <em>The Legend of Zelda</em> as a genuine movie, and not just as a knock-off sub-category.</p>
<p class="MsoNormal">One can only dream. . . .<a title="Pixylated" href="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/03/pixelated.jpg"><img src="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/03/pixelated.thumbnail.jpg" alt="Pixylated" align="right" /></a></p>
<p class="MsoNormal">P.S.: Be sure to read about who should play <a href="http://reymarz.wordpress.com/2008/04/10/zelda-movie%e2%80%94ganon-revealed/">Ganon in the Zelda Movie</a>!</p>
<p class="MsoNormal"><a href="http://reymarz.wordpress.com/2008/04/10/zelda-movie%e2%80%94ganon-revealed/"><img class="alignnone size-thumbnail wp-image-156" src="http://reymarz.wordpress.com/files/2008/04/ganon_head.jpg?w=83" alt="" width="83" height="96" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[#9: Twilight Princess]]></title>
<link>http://thephotoshopwhore.wordpress.com/2008/03/20/9-twilight-princess/</link>
<pubDate>Thu, 20 Mar 2008 15:36:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>thephotoshopwhore</dc:creator>
<guid>http://thephotoshopwhore.wordpress.com/2008/03/20/9-twilight-princess/</guid>
<description><![CDATA[
This spot originally belonged to Ocarina of Time, but Twilight Princess, after careful consideratio]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h1><img src="http://users.on.net/hindes/top10_tp.jpg" alt="" /></h1>
<p>This spot originally belonged to Ocarina of Time, but Twilight Princess, after careful consideration, wins out. Ocarina is a better game; the story, setting, themes and characters are more solid and fleshed out. However, this is a list of personal preference; at Ocarina's release I did not own a Nintendo 64, and as such was just an observer as my mates made their way through the game.</p>
<p>Twilight Princess is the first 3D Zelda game which I have completed without any prior knowledge, expectation or assistance. Zelda games are special in that you achieve a unique sense of completion upon finding every little secret the game has hidden away, and Twilight Princess was the first one to really give me that feeling.</p>
<p>It is the most mature Zelda game yet, and portrays Link in a way that I feel a much greater connection to than the established child-hero scenario. I'd play a game with adult Link over young Link any day. Whilst not as high-concept as Majora's Mask, it still manages to be experimental and original without inundating gameplay with copious levels of confusion and frustration. The game is pure <em>fun</em>, something that has been sorely lacking in the recent gaming climate.</p>
<p><a href="http://www.users.on.net/hindes/Zelda - Twilight Princess.mp3"><img src="http://users.on.net/hindes/music.gif" alt="" /> Orchestrated Twilight Princess theme.</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Welcome to my castle.]]></title>
<link>http://thephotoshopwhore.wordpress.com/?p=14</link>
<pubDate>Thu, 20 Mar 2008 15:16:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>thephotoshopwhore</dc:creator>
<guid>http://thephotoshopwhore.wordpress.com/?p=14</guid>
<description><![CDATA[
The Legend of Zelda: Twilight Princess is has officially been completed! My initial spoiler-free th]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h1><img src="http://www.users.on.net/hindes/zeldamoon.jpg" alt="" /></h1>
<p>The Legend of Zelda: Twilight Princess is has officially been completed! My initial spoiler-free thoughts? It was <em>beautiful</em>. Not many games get to be called that, but this is one. However, I can't help comparing it to Ocarina of Time, which I feel to be the definitive Legend of Zelda story (possibly due to it being my entry point into the series). Ocarina possessed a much more focused and well-rounded narrative, better character development (especially for the villains) and a more epic-feeling finale.</p>
<p>Having said that, this is not what Twilight Princess set out to accomplish. What it did achieve is a darker, grittier rendition of the Zelda formula that still maintains the innocence and playability of a first-party Nintendo game. There are moments in this game that will surge you with emotion over simply how <em>good</em> they are. I can really say no more without spoiling the experience.</p>
<p>As for the Wii controls? I cannot imagine playing Zelda any other way now. This is how Zelda was meant to be played; the level of immersion gained from actually swinging your sword, aiming your bow and casting a fishing line is something completely new and engrossing. If there was one complaint, it would be that once you acquire the skill to precisely aim your bow, the boss fights become a little too easy.</p>
<p>I had been wondering whether or not my Wii was worth the money. These doubts have been banished by Twilight Princess. Nintendo may only release a handful of decent games per console, but <em>fuck</em> - when they're this good, you can see why. I've spent a good hour or so just reflecting on the majority of the game, and I'm left somewhat forlorn. There will not be another game like this for a long time.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Doblevisión: The legend of Zelda - Phantom Hourglass]]></title>
<link>http://gamestech.wordpress.com/?p=129</link>
<pubDate>Wed, 19 Mar 2008 17:56:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>ElectronicZiNe</dc:creator>
<guid>http://gamestech.wordpress.com/?p=129</guid>
<description><![CDATA[&nbsp;

&nbsp;
 
&nbsp;
Pues sí… va a ser que sí, que nuestro pequeño amiguito Link también t]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal">&#160;</p>
<div style="text-align:center;"><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/zelda-phantom-hourglass-entr.jpg" title="zelda-phantom-hourglass-entr.jpg"><img src="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/zelda-phantom-hourglass-entr.jpg" alt="zelda-phantom-hourglass-entr.jpg" /></a></div>
<p class="MsoNormal">&#160;</p>
<p class="MsoNormal"> <!--more--></p>
<p class="MsoNormal">&#160;</p>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Pues sí… va a ser que sí, que nuestro pequeño amiguito Link también tiene sus aventuras dobles y portátiles en nuestras DS… y es que este carismático personaje de Nintendo no iba a ser menos, y no iba a dejar su esencia en la portátil de Nintendo, ni mucho menos y lo hace con un juego que, sin duda, es un referente en cuanto al action-RPG en general se refiere, y un <i>musthave</i> en toda regla de la máquina.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;"></span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Pero empecemos por el principio…</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Hace mucho tiempo, en el lejano reino de Hyrule una princesa… un poco cortita, la susodicha Zelda, fue secuestrada por el malo de turno… unas veces Ganondorf, otras veces espíritus… y allá que va nuestro amiguito Link, el verdadero héroe, yo diría que el único héroe que no le da nombre a un juego (descontando el <i>“a Link to the past”).</i></span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">         </span><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/1.jpg" title="1.jpg"></a></p>
<div style="text-align:center;"><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/1.jpg" title="1.jpg"><img src="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/1.jpg" alt="1.jpg" /></a></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Bueno, pues el argumento es básicamente ese, coger a nuestro verde amiguito y rescatar a nuestra rosa princesita… pero tras esta portada <i>infantiloide</i> y de cuentos de hadas se esconde el corazón de un JUEGAZO con mayúsculas.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Y es que mas allá del argumento en sí, es un juego con el que te sientes identificado, ya que los personajes, lejos de ser recreaciones inalcanzables de personas, elfos o druidas (véase otros intentos de juego… que no me digno ni a mencionar) representa un ideal épico, si, pero que sin duda posee virtudes y defectos, no es el príncipe perfecto, pero tampoco es un gañán… es un héroe normal y corriente, y yo creo que es precisamente por eso por lo que Link y sus aventuras llegan a todo el mundo.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Gráficamente el juego es muy bonito y versátil… aprovechando en gran medida las posibilidades gráficas de la DS, que aun no siendo una consola para gráficos, la verdad es que uno alucina con algunas cosas, ya que el movimiento es a tiempo real, las distancias hay que recorrerlas a golpe de <i>stylus</i></span><span style="font-size:10pt;"> y los malos hay que abatirlos… todo ello con unos gráficos como ya digo, bastante buenos y que, sin llegar a ser una maravilla de la técnica, llegan a dejarnos babeando con algunas secuencias.</span></p>
<p align="justify" class="MsoNormal">   <a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/2.jpg" title="2.jpg"></a></p>
<div style="text-align:center;"><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/2.jpg" title="2.jpg"><img src="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/2.jpg" alt="2.jpg" /></a></div>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Dejado atrás el estilo mas “real” que Link tomo en aventuras como Ocarina of Time (otro clásico que me gustaría analizar con mas tiempo, ya que se encuentra en la consola virtual de Wii), esta aventura adopta unas formas más parecidas a las del Majora Mask, con gráficos estilo comic manga, esto es, cuerpos chiquititos, pero ojos enormes.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">La vista es cenital, manejaremos a Link desde arriba en la mayoría de las ocasiones, rememorando a los juegos de rol clásicos (que recuerdos del Soleil), situación que no había visto desde el Alundra de PSone.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">El apartado sonoro es bueno, sin más. Las melodías acompañan a la perfección a Link, y no hay dos melodías iguales; no será lo mismo ir en barco que meterse en un templo… y no es lo mismo retar a un diablo malvado que a un simpático pajarillo.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Lo dicho, sin llegar al nivel de los Final Fantasy en este aspecto, cumple bastante bien.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Es en la jugabilidad donde el juego llega a límites que nos hacen subir al cielo; su perfecta calibración del <i>stylus</i> a los mandobles de nuestra espada, el uso del micro para ciertas zonas del juego (que a algunos se nos olvida a veces que existe), la posibilidad de jugar adhoc con otra consola en modo duelo y, sin duda, la facilidad de aprendizaje que nos otorga el juego hacen de el una perfecta combinación de dificultad y buenas experiencias jugables que nos hacen, sin duda, pensar que este es un juego digno de engrosar las filas del <i>Hall of Fame</i> de los videojuegos si éste existiera.</span></p>
<p align="justify" class="MsoNormal">   <a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/3.jpg" title="3.jpg"></a></p>
<div style="text-align:center;"><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/3.jpg" title="3.jpg"><img src="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/3.jpg" alt="3.jpg" /></a></div>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Son impagables los momentos en los que hay que soplar para apagar velas (si soplar, pero soplas TÚ… ¡¡el usuario!!), o en los que tenemos que dibujar símbolos en puertas para abrirlas… todo ello va a hacer que no olvides este juego por mucho, pero que mucho tiempo.</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">En general, un juego brillante, con tintes espectaculares y que no decae en ningún momento y, por echarle algo en cara, es un poco corto, pero vamos… que por nosotros que durase mil años!! O más!!!</span></p>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;">Lo dicho, un juego que no debe faltar en nuestra juegoteca le pese a quien le pese y le duela a quien le duela… Zelda: Phantom Hourglass debe ser tuyo y ya es tarde!! </span></p>
<div align="justify"></div>
<div align="justify"></div>
<p align="justify" class="MsoNormal"><b><span style="font-size:10pt;">Compra:</span></b><span style="font-size:10pt;"> Creo que ha quedado claro… SI</span></p>
<p align="justify" class="MsoNormal">&#160;</p>
<div style="text-align:center;"><a href="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/4.jpg" title="4.jpg"><img src="http://gamestech.wordpress.com/files/2008/03/4.jpg" alt="4.jpg" /></a></div>
<p align="justify" class="MsoNormal">&#160;</p>
<p align="justify" class="MsoNormal"><a target="_blank" href="http://www.myspace.com/electroniczine">ElectronicZiNe </a></p>
<p align="justify" class="MsoNormal">&#160;</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[TLoZ: Ocarina of Time - Four Swords]]></title>
<link>http://portallos.wordpress.com/?p=219</link>
<pubDate>Wed, 12 Mar 2008 14:09:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dadah</dc:creator>
<guid>http://portallos.wordpress.com/?p=219</guid>
<description><![CDATA[Não, não estou &#8216;roubando&#8217; o video Brawl do Thiago nem nada do tipo =]
O vídeo abaixo ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Não, não estou 'roubando' o video Brawl do Thiago nem nada do tipo =]</p>
<p align="justify">O vídeo abaixo mostra o The Legend of Zelda: Ocarina of Time para N64... versão Four Swords! Pelo comentário no Youtube, foi utilizado apenas um 'cheat device' (Action Replay?), não se trata de um mod ou algo do tipo... Enfim, divirtam-se!</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/i3-NMiW7wRY'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/i3-NMiW7wRY&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p align="right">[Via <a href="http://www.destructoid.com/my-new-favorite-hack-four-swords-in-the-ocarina-of-time-75105.phtml">Destructoid</a>]</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Zelda: Ocarina of time Capítulo 02]]></title>
<link>http://mundogica.wordpress.com/?p=181</link>
<pubDate>Tue, 26 Feb 2008 17:30:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gica</dc:creator>
<guid>http://mundogica.wordpress.com/?p=181</guid>
<description><![CDATA[ En este capitulo empieza la acción aunque eso si alternada con algún momento emotivo y que a much]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p> En este capitulo empieza la acción aunque eso si alternada con algún momento emotivo y que a muchos les traerán gratos recuerdos.</p>
<div style="text-align:center;"><img src="http://img259.imageshack.us/img259/2939/preview2cf3.jpg" height="100" width="500" /></div>
<blockquote><p><font color="#999999"><b>Enlace:</b></font> <a href="http://www.sendspace.com/file/6xi5rk" target="_blank">Descarga</a> &#124; <a href="http://www.megaupload.com/?d=MY3698UK" target="_blank">Otro</a></p>
<p><font color="#999999"><b>Fuente:</b></font> mcanime.net</p></blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A boy and his ocarina]]></title>
<link>http://isabout.wordpress.com/?p=95</link>
<pubDate>Tue, 26 Feb 2008 03:43:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eero Tuovinen</dc:creator>
<guid>http://isabout.wordpress.com/?p=95</guid>
<description><![CDATA[So I finished The Legend of Zelda: Ocarina of Time yesterday. The game was originally for Nintendo 6]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>So I finished <i>The Legend of Zelda: Ocarina of Time</i> yesterday. The game was originally for Nintendo 64 and was published almost ten years ago; at the time I was involved with other things, but I finally now got around to playing it on Gamecube, another deprecated game console.  Nothing to make you feel old like taking up a game you consider "new" and realizing that it was published ten years ago. Here follow some thoughts on the good and bad parts of Ocarina of Time, in review style; I understand that this is a rather popular and influential game, for which I'm glad, as it's far from the worst that electronic gaming has to offer.<!--more--></p>
<p>First, what is it? <i>Ocarina of Time</i> is a  free-exploration action adventure game that follows the original <i>Legend on Zelda</i> structurally: Link the hero runs around and goes into dungeons full of traps and monsters, meeting dangerous boss monsters at the end of each dungeon. This time around there's a plot here as well, which surprisingly enough doesn't ruin the game for me; there's simply too few cutscenes and dialogue for me to get annoyed at it, and it's written pretty well when compared to what happens when video game authors over-extend themselves and try to write drama.</p>
<h3>The Good</h3>
<ul>
<li>The game's really beautiful, obviously enough. Generally speaking I'm annoyed by unnecessary use of 3d polygon-based solutions in games, but here the solution is far from unnecessary. The game has plenty of action that utilizes the possibilities of the engine in many ways; the control system is one of the best there is for this kind of thing, too. The audiovisual world has garnered some considerable attention and the game is a very aesthetic entity, all told.</li>
<li>Compared to the next generation <i>Windwaker</i>, there's lots more challenge here. Apart from the boss monsters, which are more like puzzles, there are some places where a player almost needs to know what he's doing to survive the fighting. The game is very much like a grown-up version of <i>Windwaker</i> when it comes to the difficulty level of run-of-the-mill swordfights, which are the high points of both games when it comes to action. It's also good that many of the otherwise useless items you're required to find to proceed in the game can be used in combat in different ways, which gives the fighting some dimension when the player figures out the right tools for the job at hand. I wouldn't mind having even more intricate action requirements and a bit less of the tedious puzzles, but this was positive, anyway.</li>
<li>The writing of the game isn't bad, per se. I don't care much of the plot in video games (they're all written by tired gerbils, as far as I'm concerned), but in this particular case the plot didn't intrude in the game experience too much, and it was even a bit romantic at times. That f***ing Exposition Owl in the beginning parts of the game should be fed to Great Jabu-Jabu, but apart from that it was palatable. The part about Link, Zelda and Ganon forming a symbolic trinity corresponding with the three Triforces is something I remember figuring when I was a preteen Zelda fanboy during the '80s, so it's nice seeing it explicitly in the game, too. Just add some moral choices for the player and some intellectually challenging themes, and I'll be all over video game writing like this.</li>
</ul>
<h3>The Bad</h3>
<ul>
<li>I hate the formulaic control structures of action adventure zoning; the game is full of items that have no particular reason for being in the game apart from channeling and limiting the player's progress. (I find the hammer particularly offensive in this regard.) This is stupid and useless game design (you could just use key cards, or even separate levels, if you don't want to give genuine choice to the player), but it's made even more stupid by the way items are used in the game: as the player needs to go into the menu screen to switch items he's using, and somebody told the game designers that each and every room should require the use of different items, the end-result is that the player is constantly switching items in the menu like a f***ing laboratory rat instead of playing the game. This isn't as bad as in that windfish Zelda game for Gameboy, wherein you have only two action buttons and a similar amount of items to switch over like a mad ocelot, but it's bad enough. The Temple of Water was particularly distasteful in this regard, as the player is required to <i>constantly</i> (like, every ten seconds) change between normal boots and iron boots to get around, which could only be done via the inventory menu.</li>
<li>Like all adventure games, <i>Ocarina of Time</i> devolves at times into running around trying to solve puzzles with no obvious solution. "Obvious" here is not an objective thing, it's completely a factor of an individual experiencing the game. I'm particularly talented at getting stuck in adventure games, so I managed to do that several times in this title as well. For example, it's completely unreal how long I spent trying to get into the tomb with the Lens of Truth as adult Link, when I should have tried it as young Link; it simply didn't make any backstory sense to me that the tomb that was sealed by Impa before the game - as the backstory told me - would still be sealed after the great evil spirit escaped it in the cut-scene with the adult Link, but would gape wide open in the time between the sealing and the escape. So apparently I'm supposed to be a mind-reader and realize that ahah, despite what the backstory told me many times, the tomb would be open for anybody to go in in the past when the evil spirit was still sealed inside, but would be completely impassable <i>after</i> the evil spirit had left. Obviously Impa's mighty evil spirit seal works by allowing mortals into the tomb, or something.</li>
<li>The overall structure of the game is simply repetitive, which makes it vulnerable to player mood. I tried to play the game around the beginning of the decade, but as I remember it, I simply got bored around the third dungeon for the lack of challenge or interest. Too much running around, too formulaic dungeon-dwelving and such. On this replay I understood that the dungeons are the main course of the game, with the outdoors adventure portions just a change of pace, which helped me enjoy the game much better: I paced my play so as to finish one dungeon at a time and didn't worry too much about the side quests, and the game made much more sense pacing-wise. It was still too long by about half, but only when considered as a whole entity; as a season's hobby of conquering a number of dungeons with no worry for plot nor context it was pretty palatable.</li>
</ul>
<h3>Verdict</h3>
<p>Despite the flaws I see with great clarity, I did enjoy the game most of the time, and can easily see why many people like it. Not as good as Mario 64, but then, what is? I well might continue on my console gaming binge and finish another game I abandoned half-way through years ago, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Metroid_prime" title="Wikipedia knows it all">Metroid Prime</a>. Depends on what else is coming up in March, I guess.</p>
<p>Looking at my short lists of points above, I'd say that it's pretty clear that I appreciate <i>Ocarina of Time</i> as a mission flow experience; my most biting criticism touches solely on issues that come between me and performing, like cutscenes, inventory fiddling, repetitiveness and useless running around. I'm not convinced that a game in this genre actually <i>can</i> improve substantially from here, as most of the weak points are pretty personal and depend on my personal expectations and reactions.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Zelda: Ocarina of time Capítulo 01]]></title>
<link>http://mundogica.wordpress.com/?p=167</link>
<pubDate>Wed, 20 Feb 2008 15:09:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>Gica</dc:creator>
<guid>http://mundogica.wordpress.com/?p=167</guid>
<description><![CDATA[El equipo de MCAnime nos sigue sorprendiendo con sus proyectos, esta vez nos traen el manga de Zelda]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>El equipo de MCAnime nos sigue sorprendiendo con sus proyectos, esta vez nos traen el manga de Zelda creado por ellos. Es una magnifica adaptación del videojuego homónimo de N64. <i>Recomendado. Esperen los próximos capítulos!!!<br />
</i></p>
<div style="text-align:center;"><img src="http://img104.imageshack.us/img104/224/preview1ms6.jpg" height="100" width="500" /></div>
<p><font color="#999999"><b>Enlace:</b></font> <a href="http://rapidshare.com/files/92972020/_MRnF__The_Legend_of_Zelda_Ocarina_of_time_cap_tulo_01.rar" target="_blank">Descarga</a> &#124; <a href="http://www.sendspace.com/file/okl235" target="_blank">Otro</a></p>
<p><font color="#999999"><b>Fuente:</b></font>  mcanime.net</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Song of Wisdom, Hear my Cry]]></title>
<link>http://cosmicdimsum.wordpress.com/?p=3</link>
<pubDate>Wed, 13 Feb 2008 08:24:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>cosmicdimsum</dc:creator>
<guid>http://cosmicdimsum.wordpress.com/?p=3</guid>
<description><![CDATA[Midway upon our road of life I found myself within a dark wood, for the right way had been missed. I]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:left;"><a href="http://cosmicdimsum.files.wordpress.com/2008/04/sheikh.jpg"></a>Midway upon our road of life I found myself within a dark wood, for the right way had been missed. I was walking home from the last of my classes that day, and I suspect that I was so entranced by the first gleaming pink rays of the blossoming sunset that I had took a careless turn in the wrong direction. Before long I was in an unfamiliar and earthy place, treading upon a darkening trail. The crackling of twigs beneath my feet was unnerving as I continued along the path with a growing sense of curiosity.</p>
<p>Soon the track became thinner, and the air chillier. The sun had dipped low enough below the horizon, and there was enough vegetation above my head that I was well obscured in darkness. I must have ascended the Berkeley hills, I told myself, although I was quite convinced I had never taken any trail like this before. A few minutes later, I stopped for a rest in a misty grove that reeked of stale blood. The clearing was empty, except for a few large purple mushrooms and what appeared to be fireflies - dancing lights spawned from the boiling, bubbling pot of forest magic.</p>
<p>Ere long, I grew anxious and longed to return home, to safety. The distant howling of wolves and the hooting of owls added to the general sense of foreboding. Any sign or indication of civilization was not to be found. So for the moment, I pondered in silence.</p>
<p>It was about this time that a grand, shadowy figure appeared nearby and threatened to overtake me. It was moving slowly, engulfing the entire grove little by little. I stared awestruck at the giant, hovering black mass of....nothingness. It was a dark, dense pulsating sphere of pure emptiness, and it was getting bigger. I was petrified, immobile. The black mass seemed to emit a low rasping noise, as if it were breathing intensely. The air around me suddenly became extremely chilly, and I struggled to breathe as my field of vision was covered with black. I flailed my arms, desperately trying to free myself from the thick, sticky tangle of evil that had seized me and now threatened to swallow me whole. I fought to push air into my lungs as my reality gradually receded into nothingness...</p>
<p>It must have been hours before I awoke. I first experienced a strong burst of cold wind, and then the feeling of warmth and sunshine upon my face. For a few minutes, I lay motionless, wondering in my head if I had just experienced some incredible dream. But the ground I was lying on felt rocky and dusty. I opened my eyes and found myself on some other planet, it seemed. The dark grove, the misty forest - they were gone. Instead, I was staring off a mountain peak at a very high altitude. The land below was a reddish, barren desert for as far as I could see. The sky was cloudless, and the sun had just broken above the horizon. I was most of all surprised to notice the masked gentleman sitting right beside me.</p>
<p>He was perched on a rock, gazing peacefully towards the horizon. I stared at him for a long moment. Something about him was familiar, something about him was...reassuring. Strangely enough, however, his face was covered by a veil and his head wrapped in bandages. He had thick blond hair which all but hid his face, except for one gleaming red eye. I would have feared for my safety around this fellow, had I not sensed his aura of warmth and well-meaning.</p>
<p>"You've come a long way," he said in a low, young voice. "But such is your destiny. Even a rose must struggle before it blooms, just as you are blooming right now. Such is the order of things."</p>
<p>At this time, a slow, soothing melody began playing. From where it came, I had no idea. It was as if an angel was playing his lute to commemorate a moment of awakening and relevation. It was a beautiful, harmonious melody and hearing it was a deeply profound experience. You too, reader, can share this wonder and listen to what I heard upon that mountaintop that day by watching this youtube video: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=XwhREIFf6O0">http://www.youtube.com/watch?v=XwhREIFf6O0</a> . In fact, I strongly urge you to listen to it as you read the next words to gain an inkling of what I felt.</p>
<p>This young man continued speaking in rhythm with the song. "I come here to watch the sunrise every morning. I believe that you, too, are here for a reason. I believe that you are on a mission." He glanced at me knowingly for a moment, and then looked back towards the sunrise. "Just as night is reborn into day, we are reborn many times in our lives. The desert below us is where I grew up. I have watched it transform slowly, with beauty and with grace. This land was once inhabited by the Odwalla tribe. But there were those among them who were not content to live in harmony with the earth. One of them, by the name of Ganondorf, rose to prominence among the village folk, and engaged in transactions that were harmful to nature for his own benefit. Before long, the entire tribe was wiped out. What you see is the land that the spirit of the desert has reclaimed."</p>
<p>He looked towards me again, the expression in his red eye now conveying urgency. "You must not lose heart. Remember that life's changes are like a moving river. What's here today is gone tomorrow. And tomorrow is a whole new journey." The wind started to pick up speed, and I felt the scene slowly fading. "Long after our bones have turned to dust, we will continue to live. It was not by chance that we had this meeting. But tomorrow, you just as well may see me again, in the form of a cloud or a raindrop. Remember this, and you will know where to look for guidance."</p>
<p>"But wait....why are you - " I began as a blinding flash of light suddenly surrounded me completely. For a second, I saw only white and heard the whistling of wind. Then, I was back on campus, and it was broad daylight. I was sitting dazed in front of Sproul Hall as throngs of students and passerby made their way to class. I got up, and went along my way. I'd best be mindful of the present moment. Today is a whole new journey!</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Wallpaper de The Legend of Zelda: Ocarina of Time]]></title>
<link>http://pixelorama.wordpress.com/2008/01/13/wallpaper-de-the-legend-of-zelda-ocarina-of-time/</link>
<pubDate>Sun, 13 Jan 2008 18:48:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>Elias</dc:creator>
<guid>http://pixelorama.wordpress.com/2008/01/13/wallpaper-de-the-legend-of-zelda-ocarina-of-time/</guid>
<description><![CDATA[
Será un juego viejísimo, pero es de lo mejor que existe y merece tener su wallpaper.
Saludos.
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><a href="http://i255.photobucket.com/albums/hh149/pixelorama01/TLOZOOTWallpaper.jpg"><img src="http://i255.photobucket.com/albums/hh149/pixelorama01/TLOZOOTWallpaperCHICA.jpg" /></a></p>
<p>Será un juego viejísimo, pero es de lo mejor que existe y merece tener su wallpaper.</p>
<p>Saludos.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Legend of Zelda: Ocarina of Time Review ]]></title>
<link>http://gameandtechreviews.wordpress.com/2007/12/22/legend-of-zelda-ocarina-of-time-review/</link>
<pubDate>Sat, 22 Dec 2007 01:25:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>gameandtechreviews</dc:creator>
<guid>http://gameandtechreviews.wordpress.com/2007/12/22/legend-of-zelda-ocarina-of-time-review/</guid>
<description><![CDATA[Legend of Zelda: Ocarina of Time Review
  Overall Score: 9.7
Pros: Amazing story, innovative puzzle ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="center">Legend of Zelda: Ocarina of Time Review</p>
<p align="center"><font color="#000000" face="Times New Roman" size="3">  Overall Score: 9.7</font></p>
<p align="left">Pros: Amazing story, innovative puzzle style, exceptional combat system</p>
<p align="left">Cons: Damn owl, some puzzles too hard</p>
<p><font color="#000000" face="Times New Roman" size="3">As far as old Nintendo 64 games go, The Legend of Zelda: Ocarina of Time is a  masterpiece. It has made numerous “Greatest Games of All Time” lists for a  reason; it’s f@#$ing awesome. If you have never heard of The Legend of Zelda, I  honestly don’t know why you’re reading this review site. But just in case you’re  a f@#$ing cave troll, Link, the chosen one, is destined to save Hyrule and  Princess Zelda from the evil Ganadorf once again. The story might sound simple  and juvenile, but players find it engaging. It has a degree of complexity that  keeps you hooked. The temples are challenging and entertaining, except for the  water temple which made me want to pull my hair out because it is too hard. Even  side games that would be tedious in some games are interesting in this one.  Getting Epona is one of the most fun things you can do in this game. It’s  actually hard to find something bad to say about it. </font><font color="#000000" face="Times New Roman" size="3">Being for the N64, the graphics, compared to today’s, are lacking. Also, because  of the inhuman logic, it is very hard to complete without a guide (which you can  now find online). And, the worst thing about the game, the owl pissed me off  constantly. He tries to trick you into listening to his pointless tips, and you  can’t get away or kill him. The game would be immaculate if you could just kill  the owl. </font></p>
<p><font color="#000000" face="Times New Roman" size="3">Bottom line: This is one of the few games that everyone knows and loves; if you haven't played it yet, you MUST go out and play it NOW.  </font><font color="#000000" face="Times New Roman" size="3"> </font></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
